Zoekresultaten

Op 10 februari 2022 begint een “in person” Berlinale die door corona ingekort wordt en waar de strengste coronamaatregelen gelden. Veiligheid voor alles en trouw aan de Duitse Gründlichkeit. Ondanks alles kwam er her en der protest werden er vragen gesteld en velen gaven verstek. Helemaal gerust is men niet, maar wat Venetië en Cannes kunnen, moet toch ook in Berlijn lukken? Een Berlinale dan maar in het teken van de hoop. Op de vooravond verantwoorden films optimisme.

Met A Chiara, een sluitstuk van een trilogie, zoomt regisseur Jonas Carpignano in op een tienermeisje dat het dubbelleven van haar perfecte papa ontdekt. Carpignano geeft meteen ook een fikse zwier aan zowel het coming-of-age- als het maffiagenre.

Net nu we zoetjesaan dachten toch alles te weten over de Italiaanse maffia verrast regisseur Jonas Carpignano ons weer met een dramatische kroniek van zo niet onbekende dan toch zelden behandelde aspecten van een misdaadorganisatie die evenzeer een fenomeen als een way of life is.

Vier van de vijf Vlaamse (co)producties die in de Generation-sectie op de jongste Berlinale werden vertoond, kwamen er ook op het palmares terecht. Kind Hearts won er een Grand Prix en Shabu, Luce en de rots en Nothing to See Here, kregen een eervolle vermelding.

Kan het dat een Chinese film die je op de Berlinale niet kon zien, nu toch in Gent op het programma staat van het derde Made in China festival? Dat het kan, bewijst Better Days van Derek Kwok-cheung Tsang, in Berlijn geprogrammeerd in de jongerensectie Generation 14Plus. China verbood in 2020 de vertoning ervan en trok de film terug. Later kwam hij toch in de Chinese bioscopen waar hij een gigantisch succes kende. Uiteindelijk kreeg Better Days zelfs een nominatie voor de Oscar voor de beste internationale film. Katrien Coupez aan het woord.

Net als de vorige is de derde lichting van de onder de overkoepelende titel Ket & Doc samengebrachte kinderdocumentaires opnieuw een schot in de roos. Vijf vrouwelijke regisseurs laten kinderen een kwartier lang naar de wereld van de volwassenen kijken en raken daarbij thema’s aan als verdriet, verlies, vriendschap en identiteit. Het Ket & Doc-traject, vier jaar geleden opgestart door het VAF, Ketnet en jeugdfilmorganisatie JEF, is opnieuw een verrijking voor de Vlaamse film en verwerft definitief een plaats in het Vlaamse productielandschap. Internationale roem is niet ver af.

Van 23 tot 31 maart 2022 focust het documentaire filmfestival Docville in Leuven op de nationale en internationale auteurscinema en presenteert er, thematisch geordend, films die zowel het hoofd als het hart aanspreken. Dit jaar is er een focus op filosofie en in de programmatie streeft Docville naar een mix van gevestigd en aanstormend talent. Een greep uit het ruime aanbod.

Wanneer hoorde je voor het laatst een filmpersonage ademhalen? Niet het zwoegend gezucht van een bokser, niet het gejaagd gehijg tijdens een actiescène. Simpelweg het geluid van een ademhaling. In, uit. De longen als metronoom. De films van Jonas Carpignano zitten dicht op de huid van de personages. Zo dicht dat de geluiden van hun lichamen deel worden van het sound design van de film. Een simpele ademtocht, een angstige inhalatie: Carpignano gebruikt ze als subtiele auditieve symptomen van menselijkheid. Herkenbaar en geloofwaardig.

Op de twaalfde uitreiking van de Ensors, de belangrijkste Vlaamse film- en televisieprijzen, verzilverde Dealer, de debuutfilm van acteur en scenarist Jeroen Perceval, negen van zijn veertien nominaties. Bij de tv-series waren Grond en Beau Séjour 2, de grote winnaars. Zowel Dealer als Grond werden eerder op de 48ste editie van Film Fest Gent vertoond.