11 22 okt. '22

Wide Angle: Carpignano, regisseur die de neorealistische traditie van de Italiaanse cinema voortzet

A Chiara
Verdieping 21 feb. 2022

Met A Chiara, een sluitstuk van een trilogie, zoomt regisseur Jonas Carpignano in op een tienermeisje dat het dubbelleven van haar perfecte papa ontdekt. Carpignano geeft meteen ook een fikse zwier aan zowel het coming-of-age- als het maffiagenre.

FFG 20 10 CARPIGNANO 3
© Bas Bogaerts

Jonas Carpignano werd in 1984 geboren in de Bronx, New York. Hij verdeelde jarenlang zijn tijd tussen Rome en New York. Intussen woont hij in de regio waar zijn tweede lange speelfilm A Ciambra zich afspeelt.

Carpignano's carrière is sterk verbonden met het filmfestival van Cannes. Een van zijn kortfilms (die wel schetsen lijken van zijn latere lange speelfilms) werd gelauwerd op de Semaine de la critique. Ook de drie lange speelfilms die hij tot hiertoe maakte, gingen aan de Azurenkust in première. Zijn debuutfilm Mediterranea (2015) werd meteen geselecteerd voor de Semaine de la critique; zijn twee volgende films vielen in de prijzen op de Quinzaine des réalisateurs: zowel A Ciambra (2017) als A Chiara (2021) werden er uitgeroepen tot beste Europese film.

De drie fictiefilms met een documentair karakter vormen ook een trilogie en werden gedraaid in het havenstadje Gioia Taura in Calabrië waar Afrikaanse vluchtelingen, de Romagemeenschap en de lokale maffia naast elkaar leven. De eerste twee films spelen zich af onder de verschoppelingen, de aan hun lot overgelaten arme gemeenschappen uit de periferie van het stadje. In Mediterranea kwam de instroom van Noord-Afrikaanse vluchtelingen aan bod en volgden we de lotgevallen van een Burkinees. In A Ciambra richtte de cineast zijn camera op een Romagemeenschap, meer bepaald op één familie, de Amatos. Wanneer zowel de vader als de oudere broer in de cel belanden, berust de patriarchale verantwoordelijkheid op de zwakke schouders van de kleine Pio, een veertienjarige die om zijn autoritaire grootmoeder te plezieren op het dievenpad gaat. De regisseur besluit zijn drieluik met A Chiara, waarin hij voor ’t eerst voor een jonge vrouwelijke protagonist kiest en een familie portretteert die niet gemarginaliseerd is maar in een zekere welstand leeft, al leren we gauw welke prijs ze hiervoor betalen. In elke film bepalen armoede, racisme en misdaad in grote mate het sociale weefsel.

Koudous Seihon in Mediterranea, Pio Amato in A Ciambra, en nu Swamy Rotolo in A Chiara dragen met hun vanzelfsprekende naturel in grote mate bij tot de authenticiteit van de sociale cinema van Carpignano, een regisseur die zijn personages met veel warmte en tederheid bekijkt. Op zeker ogenblik ontmoeten de hoofdrolspelers uit de verschillende films elkaar, wat samen met de keuze van niet-professionele acteurs voor eenheid en verstrengeling van de films zorgt.

Je zou kunnen zeggen dat Carpignano met zijn maatschappelijk engagement jegens de benadeelde klassen de neorealistische traditie van de Italiaanse cinema voortzet. Al doet zijn immersieve stijl van filmen ook aan de broers Dardenne denken: de handcamera die de protagonisten als het ware achternazit, de lang aangehouden instellingen die een tegelijk observerende en documentaire blik onthullen op wat de personages uitrichten of wat ze overkomt.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?

Deze website gebruikt cookies om jouw surfervaring gemakkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de websites beter af te stemmen op jouw behoeften en voorkeuren. Je kan de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Lees meer.

Je browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.