Zoekresultaten

Rode lopers, Q&As en evenement bij de vleet op Film Fest Gent 2022. Op deze pagina vind je de leukste foto's van elke dag.

Voor een relatief klein land van ongeveer 50 miljoen zielen heeft Zuid-Korea de laatste decennia heel wat grote regisseurs voortgebracht. Ik denk dan aan Park Chan-wook (Old Boy, Stoker), Bong Joon-ho (Memories of Murder, The Host, Snowpiercer, Parasite), Na Hong-jin (The Chaser, The Wailing) en Lee Chang-dong (Oasis, Poetry, Burning). In dit gezelschap neemt Hong Sang-soo een bijzondere positie in: anders dan Park Chan-wook , Na Hong-jin en Bong Joon-ho is hij geen genre-filmer en is hij niet geïnteresseerd in actie en/of spektakel. Zijn stijl is ook speelser en zijn thematiek veel nauwer gedefinieerd dan bij Lee Chang-dong.

Park Chan-wook is in gelijke mate de beroemdste en de meest beruchte Zuid-Koreaanse regisseur van zijn generatie. Hoewel zijn werk inderdaad in grote mate visceraal en extreem gewelddadig is, is het ook onrechtvaardig om zijn betekenis en sensibiliteit daartoe te beperken.

Bas Bogaerts, portretfotograaf van Film Fest Gent, krijgt al onze gasten voor zijn lens. Bekijk het betoverende resultaat.

De Franse filmmaker Céline Sciamma, bekend van onder meer Portrait de la jeune fille en feu, heeft op woensdag 12 oktober op Film Fest Gent een Joseph Plateau Honorary Award ontvangen. Ze kreeg die prijs uit handen van Lukas Dhont, die één dag eerder het festival op gang trapte met Close. Beide regisseurs gingen voor de prijsuitreiking in gesprek over elkaars oeuvre.

Zet je schrap voor dubbel filmplezier, want bij elk gekocht ticket biedt Film Fest Gent je een gratis film aan op online streamingplatform Sooner.

Nadat hij met een kortfilm in de prijzen viel kreeg Na de kans een low-budget film te regisseren over de echt bestaande serial killer You Young-cheol die in 2005 veroordeeld werd voor twintig moorden.

Lee is geboren net na de Koreaanse oorlog waardoor het land vanaf 1953 in twee werd gesplitst. De gevolgen daarvan kruiden zijn kinderjaren. "Ik kom uit een arm milieu en groeide op onder een militaire dictatuur." In de jaren ’70 ging hij naar de universiteit waar de studenten probeerden de democratie op te leggen. Hij maakte nochtans geen deel uit van de harde kern van militanten die vochten tegen het regime van Park Chung-hee en daarvoor in de gevangenis vlogen. Hij vond zijn draai pas in de jaren ’80. "Door voor het schrijverschap te kiezen toen ik leraar was, vond ik eindelijk een middel om kritiek te geven op de ambiguïteiten en contradicties binnen de samenleving."

Geprezen zij de vader van Raoul Servais omdat hij thuis na de zondagse wandeling naast Harold Lloyd- en Charlie Chaplinfilmpjes nog als toetje een Felix de Kat cartoon vertoonde. Want zo ontdekte zijn op 1 mei 1928 geboren zoon de magie en het mysterie van cinema. Het bleef niet bij ontdekken alleen. Al op jonge leeftijd wilde Raoul weten hoe het kwam dat tekeningen konden bewegen. Uitleg daarover vroeg hij niet aan zijn vader, hij ging zelf op zoek naar het waarom van het bewegend beeld. Daarom tekende hij het ene beeld na het andere, legde ze allemaal naast elkaar en nam ze op met de camera van zijn vader. Maar bewegen deden ze niet. Wist Raoul toen veel dat je bij animatie beeld per beeld moet opnemen en dat ene beeld lichtjes verschillend moet zijn van het ander.

Im Sang-soo hoort tot wat de lokale media bestempelen als de ‘generatie 386.’ Het gaat hier om Zuid-Koreaanse cineasten die geboren zijn in de jaren 1960, in de jaren 1980 manifesteerden tegen de dictatuur en op hun 30ste voordeel halen uit de economische en democratische heropleving van hun land.