Zoekresultaten

Traditiegewijs slaan Film Fest Gent en VIERNULVIER de handen in elkaar voor de niet te missen VIDEODROOM-voorstellingen. Op zaterdag 10 oktober is er een unieke screening van de gitzwarte horror komedie, een echte camp classic,'Spider Baby', waarbij avant-noise duo Wolf Eyes de soundtrack onder handen neemt.

Tweemaal een duo bij de acteerprijzen en drie mannen die zich beste regisseur mochten noemen. Op de slotavond van de 79ste editie van het filmfestival van Cannes leek het af en toe op een koppelverkoop van de jury. Het geheel was geen voorbeeld van een strikte “mise-en-scène” en de bekroonde Pawel Pawlikowski vroeg zich zelfs af waar zijn regietrofee bleef. Tussendoor werd de verbindende kracht van het filmmedium geprezen en de Russische president Poetin persoonlijk opgeroepen om de slachtpartij in Oekraïne te stoppen. In de coulissen volgde onze Lukas Dhont het allemaal ernstig maar toch glunderend wegens de acteerprijs voor zijn Coward-acteurs Emmanuel Macchia en Valentin Campagne. Als neofieten gaven ze grootheden als Adam Driver, Sebastian Stan en andere Javier Bardems het nakijken. Het was de verrassing van de avond en een leuke afsluiter van een voor de rest middelmatig Cannes.

Voor een onderzoek peilen we naar jouw opinie over de verschillende communicatiekanalen van Film Fest Gent. Deel je mening via deze korte survey (5-7 min) en maak kans om twee filmtickets te winnen!

Traditiegewijs slaan Film Fest Gent en VIERNULVIER de handen in elkaar voor de niet te missen VIDEODROOM-voorstellingen. Op zaterdag 3 oktober is er een unieke screening van de horror klassieker The Evil Dead (1981), waarbij de iconische soundtrack van LoDuca live gebracht wordt door BL!NDMAN.

Om de tien jaar publiceert Sight and Sound, het eerbiedwaardige maandblad uitgegeven door het British Film Institute, een lijst van de beste films aller tijden. Hoogmoedig, ja, maar de omvang van hun bevraging verleent haar toch enige legitimiteit. De meest recente ranglijst bracht de stemmen van meer dan 1600 critici en curatoren, academici en archivarissen in rekening. Persona van Ingmar Bergman eindigde op de achttiende plaats, tussen Apocalypse Now van Francis Ford Coppola en Close-Up van Abbas Kiarostami. Het predicaat “klassieker” past Persona dus als gegoten.

Bij gebrek aan filmlocomotieven was 2025 geen topjaar voor de Vlaamse film die o.a. met drie Oscarnominaties wel internationaal sterk in de kijker stond. Met tien bioscoopreleases per jaar is het ook moeilijk opboksen tegen het buitenlands filmgeweld. Toch scoort de Vlaamse content opmerkelijk goed in de huiskamer. Niet minder dan 11 miljoen Vlamingen keken naar Vlaamse films in uiteenlopende genres op de VRT, DPG Media en Play Media. Op Streamz was 83% van de bekeken content Vlaams. Met gecumuleerd meer dan 4,3 miljoen downloads over alle platformen heen deden de door het VAF-gesteunde podcasts het eveneens goed. Aan de hand van deze vaststellingen besluit het pas voorgestelde VAF-jaarverslag 2025 dat “vele wegen naar Vlaamse content leiden.”

Voor de 53e editie van Film Fest Gent (7 - 18 oktober 2026) stellen we met veel trots de nieuwe campagne voor. Deze ruimtelijke campagne bouwt voort op de laatste drie jaar, inclusief de felle kleuren. Nieuw dit jaar is de donkere backdrop – zoals het een echte cinema betaamt – en focus op bewegend beeld en een immersieve ervaring. Hiermee knipoogt de nieuwe campagne ferm naar het witte doek.

Een film bestaat ergens op een spectrum tussen zwart en wit: een lamp wordt afgedekt, delen worden opengelaten, er verschijnen vormen op het scherm. Wit of zwart. De lamp wordt afgedekt, zwart, de bedekking wordt weggenomen, wit. Het zwart en het wit staan tegenover elkaar als uitersten. Ze volgen elkaar op in flitsen — een misselijkmakende beweging die de grenzen tussen beide vervaagt — tot je niet meer weet wat zwart of wit is, want wat het is, is wezenlijk grijs. Een schaap wordt in de lichtbundel tot leven gewekt, binnen een kader van fel wit licht, om, eens op het scherm geprojecteerd, te sterven. Het bloed is zwart.

Ingmar Bergman was decennialang niet alleen de onbetwiste grootmeester van de Zweedse cinema, maar ook een cultureel strijdpunt in het Vlaamse filmleven. Zijn films werden in katholieke cinefiele kringen verheven tot spirituele openbaringen, terwijl jongere generaties zich later begonnen afzetten tegen de loodzware ernst en existentiële wanhoop van zijn oeuvre. Toch valt niet te ontkennen dat Bergman de cinema mee verhief tot een kunstvorm die zich kon meten met literatuur, theater en klassieke muziek. Nu vier sleutelfilms in schitterend gerestaureerde versies opnieuw te zien zijn, dringt een herwaardering zich op. Summer with Monika, The Seventh Seal, Wild Strawberries en Persona tonen een filmmaker die tegelijk briljant en ondraaglijk kon zijn: een meester van close-ups, psychologische spanning en filmtaal, maar ook een regisseur die soms bezwijkt onder zijn eigen symboliek en metafysisch gewicht. Juist die spanning maakt Bergman vandaag nog altijd fascinerend.

Een match made in heaven? Tijdens de jaarlijkse WSA Film Music Days kunnen studenten hun collega’s ontmoeten! Op basis van de profielen koppelen we studenten (film)muziek aan studenten film of gameontwikkeling. Inschrijven kan nu tot en met 25 september.