Zoekresultaten

Om het team communicatie te versterken bij de voorbereiding en realisatie van de 53ste editie van Film Fest Gent zijn we op zoek naar een STAGIAIR (X/M/V) SOCIAL MEDIA & CONTENT CREATOR

Om het team communicatie te versterken bij de voorbereiding en realisatie van de 53ste editie van Film Fest Gent zijn we op zoek naar een STAGIAIR (X/M/V) DIGITALE MARKETING: GOOGLE CAMPAGNES

Bij elke On Tour-vertoning maken we een Wide Angle, waarmee we dieper ingaan op de film, de maker, de thema's en meer dankzij teksten in verschillende vormen, van verschillende auteurs. Ontdek onze Wide Angle over Persona van Ingmar Bergman

Wil je als onderneming je klanten en medewerkers verwennen of nieuwe samenwerkingen laten groeien? Film Fest Gent biedt hiervoor graag de inspirerende culturele setting: we brengen film, filmmuziek en ondernemerschap samen en staan garant voor onvergetelijke netwerkmomenten. Kom samen met je netwerk naar de avant-première van Coward, Bunker of Paper Tiger en beleef een avond om nooit te vergeten.

In deze sectie staan we stil bij filmmakers die een extra spotlight verdienen, met een ruime blik op hun werk en hun invloed op het filmlandschap door de jaren heen. Dit jaar komen zowel het Argentijnse collectief El Pampero Cine — dat al meer dan twee decennia radicaal vrije films maakt — als queer filmicoon Barbara Hammer, die haar eigen retrospectieve krijgt, uitgebreid aan bod.

'The Perks of Being a Wallflower' heeft alle troeven in handen om uit te groeien tot de traditionele Amerikaanse indie-hit van het jaar. De film is gebaseerd op de razend populaire, door MTV uitgegeven gelijknamige cultroman van Stephen Chbosky uit 1999. Daarin doet hoofdpersonage Charlie in briefvorm het relaas van zijn moeilijke inloopperiode als verwarde nieuweling op een high school in de suburbs van Pittsburgh, Philadelphia, begin jaren 90.

'Tabu', de grote winnaar van het 39e Filmfestival Gent, is vanaf 9 januari in de zalen te zien. De internationale jury die bestond uit juryvoorzitter Joan Dupont (filmcriticus, VS), Bavo Defurne (regisseur, België), Bavo Dhooge (misdaadauteur, België) en Xiaolu Guo (schrijfster en regisseuse, China) prees de film voor de zeer originele benadering van een mysterieus liefdesverhaal en de creatieve beschouwing over de koloniale geschiedenis. De derde film van voormalig filmcriticus Miguel Gomes is dan ook een bijzonder cinefiele creatie, waarin hij zijn rijke stijlbewustzijn etaleert en subtiel naar de filmgeschiedenis verwijst.

Een van de beste gay movies van de laatste jaren en daarom ook een film die - ik weet het: cliché alert - dit getto-etiket ver overstijgt (op zich trouwens geen absolute vereiste voor een holebifilm om ook echt goed te zijn). De kracht van deze Britse film zit in zijn eenvoud (hoofdzakelijk scènes waarin twee jonge mannen uit Newcastle al vrijend maar vooral ook al pratend of gewoon door in elkaars gezelschap te vertoeven elkaar leren kennen), maar ook in de naturel van de vertolkingen, de knap geschreven praatscènes, de subtiele, nooit enige aandacht opeisende regie zodat we alleen oog en oor hebben voor de essentie: hoe een one-night stand tot een weekendje verlengd wordt en langzaam maar bijzonder geloofwaardig en herkenbaar uitgroeit tot een ontluikende liefdesgeschiedenis. Met alles erop en eraan: de aarzelingen, het wantrouwen, de verwarring, de angsten, de misverstanden maar ook de euforie en de vlinders in de buik.

Ulrich Seidls 'Paradies: Liebe' is het eerste deel van een trilogie over vrouwen die tijdens hun vakantie op zoek gaan naar het geluk. Gefilmd in Seidls typische geïmproviseerd ogende stijl (denk aan films als 'Import/Export' en 'Hundstage'), volgt de film Teresa (Margarethe Tiesel), een vijftigjarige Oostenrijkse die in Kenia de liefde zoekt en vindt - dat denkt ze alleszins toch - in de armen van een aantal viriele Kenianen.

Deze muziekdocumentaire over de mysterieuze Amerikaans-Mexicaanse folkzanger Sixto Rodriguez, mocht begin vorig jaar Sundance openen, en won er meteen de Special Jury Prize en de Audience Award. Rodriguez, een Dylaneske bard uit Detroit, scoorde in 1969 met de plaat "Cold Fact", maar verdween even snel weer uit beeld. In de jaren 70 pikte de blanke Zuid-Afrikaanse tegencultuur echter een bootleg van het album op, waarna hij tot de stem van een generatie anti-establishment uitgroeide, en er zelfs groter dan Elvis werd. Dit noopte de filmcriticus van The Guardian er zelfs toe de film te bestempelen als een welkome aanvulling bij de herschrijving van de Zuid-Afrikaanse geschiedenis. Rodriguez zelf leek evenwel van de aardbol verdwenen - de geruchten deden zelfs de ronde dat hij zelfmoord had gepleegd op het podium door zichzelf in brand te steken - waarop twee Zuid-Afrikaanse fans een zoektocht op poten zetten. Met de camera van Bendjelloul in hun kielzog en weinig meer dan Rodriguez' teksten als aanwijzing, levert dat een verrassend portret op.