Zoekresultaten

Het 8ste Internationaal Filmgebeuren vindt voor het eerste niet langer plaats in januari maar in het najaar: van 13 tot en met 22 november 1981. De openingsfilm is Coup de Torchon van de legendarische Franse cineast en übercinefiel Bertrand Tavernier, die als een van de eerste grote internationale gasten hiervoor ook afzakte naar Gent.

Michaël Van Remoortere reflecteert in deze essay over hoe The Whale zwelgt in het smalle slachtofferschap van zijn DIKKE hoofdpersonage.

Alle regisseurs zijn gelijk, maar sommige zijn gelijker dan anderen. In de wereld van het video essay lijkt dat de regel, want een klein kransje filmmakers krijgt buitensporig veel aandacht van video essay makers. Fincher en Tarantino, Hitchcock en Kubrick, Scorsese en Paul Thomas Anderson... Regisseurs met een duidelijke visuele signatuur, provocatieve onderwerpen en thema’s die even ambitieus als onmiskenbaar zijn: die zijn gefundenes Fressen voor veel video essayisten. (Het is opmerkelijk dat deze voorkeursbehandeling uitsluitend mannelijke filmmakers te beurt valt, en dat voornamelijk mannelijke video essayisten zich op dit genre werpen). Het resultaat zijn YouTube playlists vol video’s die de problematische auteurtheorie onderschrijven en de mythe van het mannelijk genie in stand houden.

De Gouden Beer voor de humane Franse documentaire Sur l’Adamant van Nicolas Philibert werd op de 73ste Berlinale meer met intense tevredenheid dan met gejubel onthaald. Aan dat laatste ontbrak het bij de organisatoren niet. De Europese filmmarkt pronkt met recordcijfers en naast 20.000 beroepslui waren er niet minder dan 320.000 toeschouwers. Een benadering van de pre-coronatijden. Solidariteit en politiek kleurden de hemel boven Berlijn en de kwaliteit van de competitie blijft een, stilaan eeuwig, zorgenkind. Maar met drie prijzen hoorde je de Duitse filmwereld niet klagen. Wij evenmin: Bas Devos won met zijn Here in de sectie Encounters de hoofdprijs als beste film en Zeevonk van Domien Huyghe kreeg een speciale vermelding van de kinderjury in de Generation Kplus-sectie.

Op de 23ste editie van de World Soundtrack Awards - de jaarlijkse filmmuziekprijzen van Film Fest Gent - zal de Italiaanse componist Nicola Piovani worden bekroond voor zijn bijdrage aan de filmmuziek. De World Soundtrack Academy eert Piovani, bij ons vooral bekend voor zijn Oscarwinnende muziek voor La vita è bella, met een Lifetime Achievement Award. De World Soundtrack Awards worden aan het slot van Film Fest Gent 2023 uitgereikt tijdens een ceremonie en concert op zaterdag 21 oktober.

Voor de 17e maal, van 10 tot 20 oktober 1990, wordt het Internationaal Filmgebeuren van Vlaanderen-Gent georganiseerd. Het accent ligt dit jaar meer dan ooit op het filmprogramma, waarbij werd gestreefd naar een interessante en kwalitatief hoogstaande selectie uit het filmaanbod. De focus ligt dit jaar op Groot-Brittanië en Ierland, met films als Bearskin, Vincent and Theo, Diary Of A Sane Man en Chicago Joe and the Showgirl. De openingsfilm van deze editie is Ju Dou van Zhang Yimou en Yang Feng-Liang, de slotfilm is Ghost van Jerry Zucker. De pre-opening is Henry & June van Philip Kaufman. Ook is er een speciale tentoonstelling gewijd aan 25 jaar Vlaamse film in de Gentse Sint-Pietersabdij.

De programmatie van het 18de Filmgebeuren van Vlaanderen, dat plaatsvindt van 9 tot 19 oktober 1991, biedt een uitgebreid gamma aan film en nevenactiviteiten aan. Voor de 7e keer organiseert het Internationaal Filmgebeuren een competitie rond de invloed van muziek op film. Deze competitie is voorbehouden aan speelfilms die niet over muziek handelen. Alle films over muziek, of die welke hun bestaan aan muziek danken, werden ondergebracht in andere secties. Naast een aantal grote filmpremières is er zoals elk jaar de Filmfocus op de wereldcinema, een hommage aan Kirk Douglas en de toprealisaties van de Zoetrope Studios. Ook het unieke karakter van de impact van muziek op film krijgt een hoogtepunt met de uitreiking van de prijzen tijdens de Zevende Nacht van de Film en het concert van filmmuziek met Michael Nyman. De openingsfilm is The Fisher King van Terry Gilliam, en het festival sluit af met Regarding Henry van Mike Nichols. Ook zijn we trouw gebleven aan het internationaal karakter: er zijn zowat 18 landen (ook de Derde Wereld) vertegenwoordigd tijdens deze editie. De focus ligt dit jaar op Spanje, met films als Cronica Del Alba, El Dorado en Los Santos Innocentes.

Deze 19e editie (7 tot 18 oktober 1992) ziet een naamsverandering: van de roepnaam “Filmgebeuren van Gent” naar “Filmfestival van Vlaanderen”. Er worden meer dan 100 langspeelfilms verdeeld over vier festivalsecties en enkele ‘primeurs’. Zo wordt in de officiële competitie 'Impact van de muziek op de film' de prijs voor de ‘film met de beste muzikale omlijsting’ voor het eerst genoemd naar Georges Delerue. Een retrospectieve is opgedragen aan de Argentijnse cineast Alejandro Agresti (tevens lid van de jury). Buiten competitie wordt een aantal belangrijke films voorbehouden aan de zgn. ‘evenementen’: zoals de gala-opening met de première van de Vlaamse film Daens van Stijn Coninx: de spectakulaire slotavond met de Disney-tekenfilm The Beauty and the Beast en de speciale vertoningen op de Dag van de Jeugd, de Nederlandse Dag, de Avond van Québec, de Laurel en Hardy dag. Maar er is ook een Focus op Quebec naast het Filmspectrum dat met 40 titels en uniek panorama van de wereldcinema wil tonen. Tenslotte voor de echte cinefielen - in wereldprimeur - een selectie filmmonumenten uit de Piper Heidsieck Classic Film Collection.

De 20e editie van het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen (14-23 oktober 1993) besteedt in 1993 extra aandacht aan de Europese Film. Het festival wil de wisselwerking tussen muziek en film vooropstellen. Vandaar dat de competitie “De impact van muziek op film” vooraan in de officiële selectie van het festival staat en dat er naast deze films ook een aantal titels buiten competitie worden vertoond. De muziekfilms en films over muziek worden in het Filmspectrum opgenomen. Het festival wordt geopend door The Age of Innocence (Martin Scorsese) en afsluiten doet het festival met Aladdin (John Musker, Ron Clements).

Docent Poolse taal- en letterkunde aan de KU Leuven, Kris Van Heuckelom, analyseert het werk van Kieślowski vertrekkende vanuit La double vie de Véronique en neemt ons mee in de wereld van de regisseur.