No

‘Nō’, gefilmd in reële tijd en vanuit een vast camera standpunt is een soort visuele choreografie van een dagelijkse handeling. Een Japans boerenpaar bundelt hooi samen en spreidt die later weer uit over het veld. Deze handeling die van lineair van achter naar voor en omgekeerd gebeurt, zorgt voor waarneming van landschap, persectief, licht en tijd. Lockharts werk kan gezien worden als een landschapschilderij in ware tijd.