La blessure

Met grote nauwgezetheid neemt regisseur Nicolas Klotz de tijd om de nachtmerrie van een jonge Afrikaanse vrouw die in een transitzone terechtkwam, te portretteren. Zijn film is een vlijmscherpe aanklacht en meteen ook een van de meest realistische en rake films over Westerse vreemdeling- en asielbeleid. In dit geval handelt het over Frankrijk maar het had even goed ons land kunnen zijn. Het actualiteitsgehalte van Klotz’s film is groot. Hij neemt geen blad voor de mond en stelt eerlijke vragen over de pijnlijke, dikwijls onmenselijke wijze waarop vroegere asielparadijzen met de problematiek van clandestiene immigratie omgaan. “La blessure” houdt de vinger aan de pols en is een film die een noodkreet slaakt.