Wenen. Eeuwwisseling. De Oostenrijkse industrieel Friedrich Hofreiter is niet alleen een suksesvol zakenman, hij is ook een goede entertainer. De parties en recepties in zijn gastvrije verblijf worden druk gefrequenteerd door de Weense society. De zoveelste party loopt ten einde . Nog een laatste partijtje tennis , een laatste stukje vierhandig pianospel met Hofreiter en Korsakov, Russisch pianist. Het tennisplein wordt het decor van een hele reeks individuele en sociale conflicten rond liefde en macht. Alleen Hofreiters bankier speelt het spel niet mee, al weet hij dat Hofreiter een affaire met zijn vrouw heeft. Later speelt hij dat mooi uit om er profijt uit te trekken. Vandaag valt ook Genia 's afwezigheid op. Genia is Hofreiters mooie vrouw. Zij kreeg een liefdesbrief van pianist Korsakov ... En zo zijn we getuige van een opeenvolging van onderhuidse intriges die allemaal -op enkele momenten na -gladjes weggepolijst worden achter beleefde society-talk en beminnelijke maar hypocriete begroetingen. De enige menselijke figuur in het bonte gezelschap dat Hofreiters verblijf bezoekt is eigenlijk Genia, in vertwijfelde tweespalt, want zij houdt van Korsakov maar vreest het schandaal. Zij verkiest ten slotte haar rol als gastvrouw te blijven spelen , zonder aan de intriges deel te nemen. Tragische gebeurtenissen blijven niet uit, maar de façades blijven ongeschonden.
Das Weite Land is een nog geregeld opgevoerd toneelstuk van de Oostenrijker Arthur Schnitzler, een auteur wiens stukken steevast schandalen veroorzaakten. In al zijn stukken veegt hij de vloer aan met de Oostenrijkse society die haar bekrompenheid, machtswellust en haar hypocrisie netjes wegstak achter uniformen, cultuur en maniertjes. Schnitzlers personages zijn uitgeholde lege marionetten die in hun prutserigheid erg zielige figuren zijn en die steevast door de mand vallen. Zo zal Hofreiter cynisch een jonge luitenant doden in een duel nadat de jongeling zijn liefde had betuigd aan Genia. Zo zal de bankier even cynisch Hofreiter een loer draaien wegens diens verhouding met zijn vrouw. Luc Bondy, die qua toneelregie al heel wat ervaring opdeed, regisseerde in 1984 het stuk bij Chéreau 's Théatre des Amantiers. In de Oostenrijks/Franse coproduktie kon hij een beroep doen op steracteurs Michel Piccoli en Bulle Ogier. (vrij naar persmap)
Image gallery
![Be69785d 21d3 4e6a 84ef f40134a80e02](https://filmfest.imgix.net/https%3A%2F%2Fwww.filmfestival.be%2Fvolumes%2Fgeneral%2Fbe69785d-21d3-4e6a-84ef-f40134a80e02.jpg%3Fv%3D1678292173?auto=compress%2Cformat&fit=clip&q=80&w=600&s=101b881b2a0dbdc2af6d581a3766f395)
![B0f4b84b 59df 4118 b31f aee68eb2e4d4](https://filmfest.imgix.net/https%3A%2F%2Fwww.filmfestival.be%2Fvolumes%2Fgeneral%2Fb0f4b84b-59df-4118-b31f-aee68eb2e4d4.jpg%3Fv%3D1678292173?auto=compress%2Cformat&fit=clip&q=80&w=600&s=3f04c3ef8e4be90c67ae7580bffa2197)
Generiek
Luc Bondy
Heinz Leonhardsberger
Michel Piccoli, Bulle Ogier, Wolfgang Hübsch
Luc Bondy, Meir Dohnal, Botho Strauß
Thomas Mauch
Ingrid Koller
Michael Hild, Joachim von Mengershausen
Meer informatie
Duits
Italië, Oostenrijk, Frankrijk, West-Duitsland
"Das weite Land" (Arthur Schnitzler)
1987