Un dimanche à la campagne (A Sunday in the Country)

Zomer 1912. Meneer Ladmiral is 76. Hij is een niet onverdienstelijk schilder. Zoals elke zondag verwacht hij ook vandaag zijn zoon Edouard met zijn vrouw Marie-Thérèse en hun drie kinderen. Hij gaat hen, zoals gewoonlijk, afhalen aan het station en zoals gewoonlijk, is hij tien minuten te laat. De dag begint zoals zoveel andere zondagen, in een gezellige en vreedzame routine. Af en toe is er een incidentje, dat op deze warme dag soms wat meer irritatie veroorzaakt: een teken van onbegrip, een kwetsend woord. Dan verschijnt heel onverwacht Irène, de dochter van meneer Ladmiral. Ze is veel jonger dan haar broer, heel vrijgevochten en niet op haar mondje gevallen, en haar komst verstoort de rust van het gezelschap. Ze houdt ervan mensen uit te dagen. En plots, terwijl hij naar haar heldere lach en provocerende woorden luistert, voelt meneer Ladmiral zich heel oud worden …