Conte d’hiver (A Tale of Winter)

In Conte d’hiver, gedraaid in sobere 16mm-beelden en grauwe voorstedelijke decors, onderzoekt Rohmer de kracht van toeval, trouw en geloof. Vijf jaar nadat kapster Félicie (een ontroerende vertolking van Charlotte Véry) door een vergissing het contact met haar vakantieliefde Charles verloor, blijft ze ervan overtuigd dat ze hem ooit zal terugvinden. Intussen weigert ze zich te binden aan twee mannen, een andere kapper en een bibliothecaris, die haar wel zekerheid, maar geen grote liefde bieden. Geïnspireerd door Shakespeares The Winter’s Tale verweeft Rohmer een ogenschijnlijk alledaags verhaal met een bijna sprookjesachtig geloof in het onwaarschijnlijke. Een bezoek aan de kathedraal van Nevers en een openbaring bij het bijwonen van een Shakespeare opvoering versterken de spirituele dimensie van Félicies queeste. Filosofische gesprekken over Pascal en Plato contrasteren met Félicies intuïtieve vertrouwen in het lot.