Conte d’automne (Autumn Tale)

In het vierde en laatste deel van Contes des quatre saisons, verlegt de toen 78-jarige Rohmer zijn aandacht naar volwassen liefdesperikelen. De heldin Magali (Béatrice Romand) is een 45-jarige weduwe en wijnbouwster die na het vertrek van haar kinderen eenzaam achterblijft in de Ardèche. Ze verlangt naar een nieuwe liefde, maar wil zelf geen initiatief nemen. Twee vriendinnen besluiten daarom in het geheim een partner voor haar te zoeken, met misverstanden en onverwachte verwikkelingen als gevolg. Rohmer maakt van dit eenvoudige gegeven geen klassieke vaudeville, maar een verfijnde marivaudage vol ironie, subtiele humor en morele observatie. Zijn personages ontdekken dat mensen zelden handelen zoals ze voorspellen. Zoals altijd verbindt hij het banale met het romantische: grote emoties spelen zich af in alledaagse omstandigheden. De herfstige landschappen van de Rhônevallei worden door Rohmer met zijn kenmerkende precisie in beeld gebracht.