De grijze legioenen overweldigen de kleine wereld van de kleur. Reeds bij het begin werkt de chromofobische invasie aan de vernietiging van de kleur, zodoende de volledige overheersing van het zwart-wit-grijs inleidend. De weerstand komt in de gestalte van een scharlaken nar, Tijl Uylenspiegel. die met zijn vele kluchten en chromatische listen de terugkeer en de triomf van de kleur zal bewerkstelligen.
Raoul Servais werd geboren op 1 mei 1928 in Oostende. Hij studeerde Toegepaste kunsten op de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten (KASK) te Gent, waar hij nu ook lesgeeft. Hij begon in 1946 met film en heeft doorheen de jaren als een van de weinige Belgen een hoge internationale reputatie opgebouwd. Zijn films behaalden meer dan 40 nationale en internationale festivalprijzen, w.o. hoofdprijzen op de Biënnale van Venetië, te Chicago (waar hij nog gastprofessor was), Philadelphia, Bilbao, Zagreb en Oberhausen. Hij werd ook twee keer in Cannes bekroond : in 1971 met de Grote Prijs van de Jury en in 1979 met de Gouden Palm. In 1983 kreeg hij de Staatsprijs. Raoul Servais lag aan de basis van wat de "Gentse Animatiefilmschool" wordt genoemd : hij stichtte de animatiefilm-afdeling op de KASK, stichtte de PEN FILM studio, het Belgisch Animatiefilmcentrum en het Studiecentrum voor Animatiefilm. Hij is thans ook Algemeen Voorzitter van de ASIFA (Association Internationale du Film d' Animation). Zijn eerste animatiefilm, Havenlichten (1960) geldt als een ommekeer in de Vlaamse animatiefilm. Zijn oeuvre is omvangrijk en van een uitzonderlijk aangehouden hoog niveau. Tot zijn beste worden gerekend: De Valse Noot (1963), Chromofobia (1966), Sirene (1968), Goldframe (1969), To Speak or not to Speak (1970), Operation X-70 (1971), Pegasus (1973), Het Lied van Halewyn (1976) en Harpya (1979).
De poëzie van Servais' oeuvre is een nostalgisch verlangen naar een Utopia van broederlijkheid, rechtvaardigheid en verdraagzaamheid. Steeds vinden we dezelfde constante terug. Servais is menselijk en sociaal een geëngageerd filmmaker, wars van dubbelzinnigheid, wars van vals intellectualisme en pseudo-progressisme.
(Persmap en R. Maelstaf 1971) .
Image gallery
![41ab2674 f594 4273 be5b c678ce26a753](https://filmfest.imgix.net/https%3A%2F%2Fwww.filmfestival.be%2Fvolumes%2Fgeneral%2F41ab2674-f594-4273-be5b-c678ce26a753.jpg%3Fv%3D1677496542?auto=compress%2Cformat&fit=clip&q=80&w=600&s=6c99787501bee6f08d1e1a3331b88bc2)
![9271d01e 5ec8 43fe 9390 b4c5a579f856](https://filmfest.imgix.net/https%3A%2F%2Fwww.filmfestival.be%2Fvolumes%2Fgeneral%2F9271d01e-5ec8-43fe-9390-b4c5a579f856.jpg%3Fv%3D1677496542?auto=compress%2Cformat&fit=clip&q=80&w=600&s=c6e1a2d30691a181b1b7a2f259fba3fa)
Generiek
Raoul Servais
Ralph Darbo
Raoul Servais
Meer informatie
België
1966
Filmografie
Havenlichten (short, 1960), Omleiding November (short, 1962), De Valse Noot (short, 1963), Chromophobia (short, 1965), Sirene (short, 1968), Goldframe (short, 1969), To Speak or Not to Speak (short, 1970), Operation X-70 (short, 1971), Pegasus (short, 1973), Het Lied van Haleweyn (short, 1976), Harpya (short, 1979), Die schöne gefangene (1982), Taxandria (1994), Nachtvlinders (1998), Atraksion (short, 2001), Winter Days (short, 2003), Tank (short, 2015), Der Lange Kerl (short, 2021)