Aro berria

In 1978 discussiëren arbeiders in een fabriek in Donostia, in Spaans Baskenland, over een staking die er uiteindelijk niet komt. Voor de meest radicalen volstaat strijden voor betere arbeidsvoorwaarden niet langer. Als de revolutie stokt op de werkvloer, zoeken ze haar elders: in een gemeenschap in de bergen, waar jongeren experimenteren met samenleven, spiritualiteit en seksuele bevrijding. Ook liefde, bezit en de grenzen van het lichaam komen er op losse schroeven te staan.

Voor haar speelfilmdebuut put Irati Gorostidi uit bijna tien jaar onderzoek naar de Baskische tegencultuur, waarmee ze ook een persoonlijke band heeft: haar eigen ouders leefden in zo'n gemeenschap. Aro berria beweegt van het grauw van de fabriek naar het groen van het platteland, zonder van die nieuwe vrijheid een idylle te maken. Politieke overtuiging botst er op verlangen, het collectief op het individu. Oude machtsverhoudingen laten zich niet zomaar aan de kant schuiven.