12 23 okt. '21

Sofie Steenhaut over Fai Bei Sogni

P1avm9cm5v1l84ku21fk31760a071
Recensie 22 okt. 2016

Al drie jaar op een rij organiseert Film Fest Gent samen met filmtijdschrift Photogénie de Young Critics workshop, een korte, maar intensieve schrijversresidentie waarin aanstormende filmcritici (tussen 18 – 26 jaar oud) de kans krijgen verslag te doen van het filmfestival. Met een kritische blik volgen ze de films in de officiele competitie, om op de website van Photogénie en FFGent hun scherpe meningen neer te pennen. Het vijftal wordt begeleid door het team van Photogénie en Nick Pinkerton, freelance journalist (o.a. Sight & Sound). De Young Critics zijn een internationaal gezelschap en schrijven hun artikelen in het Engels. Hier lees je de recensie van Sofie Steenhaut over Fai Bei Sogni.

“Mum, where are you?” Young Massimo runs from one room to the other in a game of hide-and-seek. We watch him from his mother’s hideout as his question gets more frantic and desperate. After an inconsiderate lengthy amount of time, the mom reveals herself and lets him join her in a comforting embrace. This final, dreamy flashback to his childhood bookends Massimo’s emotional odyssey. When Massimo’s childhood comfort is brutally interrupted by the uncanny death of his mother, he’s left alone with a grief he still hasn’t confronted when we meet him again as an adult. Massimo keeps searching for motherly warmth as Marco Bellocchio time-jumps back-and-forth through Massimo’s jostled memories of childhood (Nicolò Cabras), adolescence (Dario Dal Pero) and adulthood (Valerio Mastandrea).

This time juggle is disentangled by Bellocchio’s creation of separate atmospheres. The warm, old softness of his memories of his mother contrasts with the cold and gloomy colours after her passing. Massimo’s anxiety is embodied by his “guardian angel” Belphegor - the hooded female ghost from the sixties’ miniseries ‘Phantom of the Louvre’. Images of the woman reappear when Massimo suffers from a panic attack as an adult. Finding solace in the arms of doctor Elisa (Bérénice Bejo), he finally confronts his past. Although this sounds like a complete tear-jerker, ‘Fai bei sogni’ never melodramatizes. Juxtapositioning cynicism with emotional sequences provides comic relief, yet slaps those cynics right in the face; this cynicism only enforces Bellocchio’s message to open yourself up to love.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?

Deze website gebruikt cookies om jouw surfervaring gemakkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de websites beter af te stemmen op jouw behoeften en voorkeuren. Je kan de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Lees meer.

Je browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.