12 23 okt. '21

Festivalfilm in de bioscoop: Like Father, Like Son

P18c02rcq96sj1m0b7fj391e791
18 dec. 2013

De vertegenwoordiger van de Japanse arthouse op het jongste Filmfestival van Cannes was Hirokazu Kore-eda, een van de toppers van de hedendaagse Japanse auteurscinema. Zijn nieuwste film 'Like Father Like Son' kreeg de prijs van de festivaljury, die dit jaar voorgezeten werd door niemand minder dan Steven Spielberg. Familie is in het werk van Kore-eda een terugkerend thema en in 'Like Father, Like Son' is dat niet anders. Daarin stelt Kore-eda - zelf vader van een vijfjarige zoon - zich de vraag of de relatie tussen vaders en hun zonen gedefinieerd wordt door culturele en affectieve banden dan wel door bloedverwantschap.

Op een dag krijgt de hardwerkende architect Ryota uit het gezin Nonomiya een telefoontje van het ziekenhuis met de melding dat zijn zesjarig zoontje bij de geboorte per vergissing werd verwisseld. Idem voor de Saiki-familie, met drie kinderen. De kraamkliniek brengt de beide ouderparen in contact met elkaar om kennis te maken met hun respectieve biologische zonen. De vraag is of ze het kind dat ze al die tijd hebben opgevoed als hun eigen vlees en bloed, nog wel willen verwisselen met hun biologisch kind.

Kore-eda ruilt de rauwere semi-documentairestijl uit zijn meesterwerk 'Nobody Knows' in voor een meer gestileerde aanpak. Het resultaat is een ironievrij drama over kinderliefde en gebroken familiebanden, waarmee Kore-eda zich weer een voortreffelijke "kinderregisseur" toont, die spontane acteerprestaties uit zijn piepjonge cast weet te halen. 'Like Father, Like Son' kan uiteraard bekeken worden als een studie van de eeuwenoude "nature vs. nurture"-discussie, maar weet ook tedere humor te koppelen aan menselijk drama. En dat op een manier en in een stijl die onvermijdelijk herinneringen oproept aan Yasujiro Ozu, de maestro van het klassieke Japanse familiedrama.

'Like Father, Like Son' was het boegbeeld van de Cannesfilms waarin de relatie tussen kinderen en ouders centraal stond. Hirokazu Kore-eda werd voor zijn familiedrama gelauwerd met de Juryprijs én kreeg een speciale vermelding van de oecumenische jury. De crisischroniquer van het hedendaagse Japan mag dan wel een filmcliché hebben aangegrepen - twee kinderen die bij de geboorte werden verwisseld - hij legt er wel een prangende paradox in de Japanse samenleving mee bloot: ouders werken er zo hard om de toekomst van hun kroost te verzekeren, dat hun kinderen hen nauwelijks nog te zien krijgen. Een film die aanleiding kan geven tot een debat, quoi. Ondertussen kocht Cannes 2013 jury-voorzitter Steven Spielberg de rechten om een remake te maken van deze 'Like Father, Like Son'.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?

Deze website gebruikt cookies om jouw surfervaring gemakkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de websites beter af te stemmen op jouw behoeften en voorkeuren. Je kan de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Lees meer.

Je browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.