Kortfilm als snelweg naar creativiteit
De openingsavond, 27 november 2026, bestaat uit een weerzien van festivalbekenden. Jeannice Adriaansens stond twintig jaar geleden voor het eerst op Leuven Kort en stelt nu Toope voor. Een film over zorg en zelfzorg vertolkt door Sofie Decleir en Katelijne Damen. Jasmine Elsen trok met haar leuke Two Ice Creams Please al naar Annecy, Londen en Chicago en belandt voor de vierde keer in Leuven. Charlotte De Cort debuteerde in Leuven met een docu en presenteert nu de korte fictiefilm Coup de Vent. Peter Van Den Begin en zijn dochter Thelma vertolken de hoofdrollen in de tragikomische Papsi van actrice Daphne Wellens. Håkon Anton Olavsen zorgt met zijn Let's (not) Talk About the Snake voor een vleugje Noorwegen op de openingsavond en serveert daarbij ongemakkelijke humor en een pijnlijke filering van onze maatschappij. De vijf vertoonde kortfilms vormen samen een voorproevertje van diverse competities.

Fictie competitie
Volgens de programmabrochure schuwt de Vlaamse fictiecompetitie dit jaar de moeilijke vragen niet. De grote levensvragen worden gesteld tegen een achtergrond van visueel vernuft, emotionele moshpits en imposante sneeuwlandschappen. Die laatste zijn er in A Story in White van Mosaic waarin twee vriendinnen tijdens hun tocht door het witte landschap een mysterieuze sneeuwpop ontmoeten. Deze KASK-afstudeerfilm, een liefdesbrief aan de natuur, vriendschap en de schoonheid van het onbekende, won de jongste studentenkortfilmcompetitie op Film Fest Gent. Nog meer sneeuw is er in de ook in Cannes en Gent vertoonde bevreemdende Pithead van Pol De Plecker en Wannes Vanspauwen. In Portret van mogelijks verdriet stelt Rube Vandebril de vraag: hoe verhoud je je tot iemands afscheid en wat als de dood tot administratie wordt gereduceerd. Ook Nieuwe Stilte van Sebald Van Der Waal en Dulle Griet van Alice Pamart zullen Gentse festivalgangers vertrouwd voorkomen. Ze maakten deel uit van de studentenkortfilmcompetitie.
Animatie
De tien geselecteerde korte animatiefilms gaan niet alleen in stijl maar ook inhoudelijk alle kanten uit. Het gaat van daten met koeien over vermoorde vissen tot ontsnappen uit doolhoven en weggeraken uit je eigen cocon. Twee kortfilms hebben al een internationale carrière achter de rug. Two Ice Creams Please van Jasmine Elsen werd er goed onthaald maar Melk van Filip Anthonissen werd in Locarno bekroond als beste internationale kortfilm. Met behulp van schitterende 3D-animatie schetst Anthonissen een uniek en kleurrijk universum waarop je niet uitgekeken raakt.
Documentaire
Voor intieme verhalen die dicht bij hun vertellers blijven, moet je naar de competitie voor documentaires. Ze bestaan uit pakkende portretten en zijn gesneden brood voor iedereen met een voorliefde voor maatschappelijke reflectie, persoonlijke verhalen of een mix van beide. Met haar Papa (g)een boef geeft Petronella Van der Hallen een stem aan 16.000 Belgische kinderen van wie een ouder in de gevangenis zit. De documentaire maakt deel uit van de Ket & Doc-reeks en is zonder veel twijfel de spannendste en origineelste van de 7de lichting.
Via een avatar Alias vraagt een jongen zich af of zijn vader al dan niet een boef is. Een agent en een rechter geven een genuanceerd antwoord. Van der Hallen gebruikt speelfilm en animatie op een intelligente manier door elkaar. In This is your Captain Speaking van Nienke Deutz en Digna Van Der Put beantwoordt een groep buren de vraag wat zou jij doen als je voor een dag kon vliegen? Ze zoeken de persoonlijke implicaties van deze collectieve fantasie. Dat resulteert in een dromerige, zintuiglijke animatie die even lichtvoetig als diepgaand is

Europese Competitie
Uit 2555 inzendingen afkomstig uit 32 landen distilleerde Leuven 7 programma's met een opmerkelijke kruising tussen live-action fictie, animatie en docu. De winnaar van deze competitie komt op de longlist van de Oscars en de European Film Awards. Toeschouwers stemmen mee voor de publieksprijs. Regisseur Antonio Donato stelde in 2023 in Leuven zijn afstudeerfilm Shooting Watermelons voor waarin hij zocht naar de impact van een macho vader op zijn zoon. In zijn Oh Boys staat ook mannelijkheid als thema centraal maar dit keer met een extra portie humor, veel sfeer en een steengoede soundtrack. Subtiele maatschappelijke commentaar mag je verwachten in First Day van de IJslandse regisseur Nikulas Tumi Hlynsson waarin Milos zich op zijn eerste werkdag in een grote fabriek wil bewijzen. Maar niemand weet wat er geproduceerd wordt en wat ieders taak is, weet men evenmin. Kafka is niet ver uit de buurt. Actrice Saoirse Ronan debuteert met Paper Plane, een tedere en intieme verkenning van de kindertijd en de liefde tussen een moeder en dochter. Ronan noemt het een brief aan haar jongere zelf en aan een jongere versie van haar moeder.

Focus op Noorwegen
Voor de Focus op Noorwegen werkt het Leuvense kortfilmfestival samen met Kortfilmfestivalen Grimstad dat twee programma's naar de studentenstad stuurde. In de Best Of reeks krijg je dankzij Goddammit een korte introductie in de Noorse literatuur en in Ivar wordt de vraag gesteld of je je man mag verlaten omdat hij anders riekt dan gewoonlijk. Noorse kortfilms spiegelen zich de jongste tijd aan het werk van hun internationaal gelauwerde speelfilmregisseurs, genre Joachim Trier en Dag Johan Haugerud. In de ironisch getitelde reeks Worst Short Film in the World herkennen we een sterke beeldtaal, het verkennen van menselijke relaties, sterke dialogen en droge humor. Kortom alle elementen die thuishoren in een Renate Reinsve-universum.
Droge soms absurde humor is een van de voornaamste kenmerken geworden van de Noorse cinema. Denk daarbij aan films als The Drama, Sick of Myself, The Worst Person in the World. Absurdisme en maatschappijkritiek zijn troef in Norsk Komedie, een bundel van acht kortfilms.
Bij de Focus op Noorwegen hoort ook Kristoffer Borgli als artist in focus. Vooraleer door te breken met The Drama experimenteerde hij jarenlang met kortfilm. Hij vond er een eigen stijl, een eigen humoristische timing en zocht de grenzen van bevreemding op. Met dat parcours kan je zelf kennismaken als je zijn acht geprogrammeerde kortfilms bekijkt. Ook in het leven van Lilja Ingolfsdottir speelde kortfilm een grote rol vooraleer ze debuteerde met Loveable. Daar vertelt ze zelf over in een masterclass.

Heksen
Naast sprookjes, musicals, toneel, opera inspireerden heksen ook de kortfilm. De Noorse folklore nodigt je zelfs uit om je innerlijke heks of trol te omarmen. De Leuvense zesdelige reeks verkent de geschiedenis van heksen en herinterpreteert het verleden om de huidige positie van vrouwen te bestuderen. Er is zelfs het verhaal, De Gallo Qui Ovavit, over een vervolgde en veroordeelde haan, dat reflecteert op transgender representatie. In 1474 werd een eierleggende haan in Zwitserland publiekelijk geëxecuteerd op een brandstapel. De Finse Nina Forsman gaat met dat historisch feit aan de slag en doorploegt de mythische geschiedenis van eierleggende hanen.
Warme Thuis
In de Leuvense plek De Ruimtevaart werken mensen actief samen aan een wereld zonder armoede en uitsluiting. Bezoekers van De Ruimtevaart selecteerden een reeks film die elk op hun manier reflecteren op het idee van een thuis. De opbrengst van deze vertoningen gaat integraal naar de werking van de organisatie. Adieu Simone van Loula Burnus behoort tot de warme thuis selectie. Loula Burnus draaide al twee documentaires voor De Nomaden maar kiest nu voor fictie. Sociale rechtvaardigheid, milieu en identiteit zijn een constante in haar werk. In Adieu Simone volgt ze Filip die toevallig een thuisloze vrouw ontmoet en zo verwikkeld raakt in een zoektocht naar haar identiteit maar ook naar zijn eigen plek in de wereld.
South-South Futurisms
Dit programma brengt kortfilms uit het Globale Zuiden die ruimte maken voor een kritische verbeelding. Door koloniale wereldbeelden te ontmantelen, herwinnen deze filmmakers het auteurschap over hun eigen geschiedenis en toekomst. In Forgotten Spaceman gebruikt Elham Ehsas archiefbeelden van Abdul Ahad Momand die in 1988 zijn moeder belde terwijl hij in een baan om de aarde zweefde. Zijn reis werd een kortstondig teken van hoop terwijl Afghanistan in chaos afgleed. Hij wil dit moment van hoop terug in herinnering brengen.

Inspiratie
Naast een Noorse artist in focus stelt Leuven Kort met Pieter Coudyzer een Vlaamse Artist in Focus voor. Hij maakt al meer dan 25 jaar animatie en stond voor het eerst in 2003 op het kortfilmfestival. Hij maakte al een tiental animatiefilms en haalt zijn inspiratie vaak uit de natuur, de dierenwereld en het insectenrijk. In Leuven stelt hij in Belgische première De Bramenplukker voor. Zijn visuele taal is doordrongen van een indringende melancholische sfeer.
Het programma van de 32ste editie van het Leuvense kortfilmfestival bevat nog tal van onderdelen. Ze gaan van kortfilm voor kinderen over het beste uit de Oscarnominaties of de Europese Film Awards tot Virtual Reality. Aan omkadering in de vorm van workshops en masterclasses is er geen gebrek. Netwerken is de boodschap. En het is uitkijken naar de uitreiking van de VAF-Wildcards.
De 32ste editie van Kortfilmfestival Leuven heeft plaats van 27 november tot 5 december 2026.
Alle info: www.kortfilmfestival.be