08 19 okt. '24
C0e16643 4b7d 4a51 91fc 4349da6a5060

Sergei Parajanov

The Color of Pomegranates (Tsvet granata: Sayat Nova)

Editie 1988
79' - 1969 - Drama, Biografie - Taal: Armeens, Georgisch, Azerbeidzjaans
Regisseur: Sergei Parajanov Componist: Tigran Mansuryan Met: Sofiko Chiaureli, Melkon Alekyan, Vilen Galstyan

Deze film is geen biografie van de achttiende-eeuwse Armeense dichter Sajat Nova ( = Koning van het Lied), pseudoniem van Aruthin Sajadin. Geboren in Tbilissi in 1712, wever, later wever-minnezanger, die zelf zijn gedichten schrijft. Aan het hof van Koning Irakli leert hij prinses Anna kennen. Omstreeks 1770 ging hij in een klooster. Zijn gedichten werden vertaald door Valerij Brjoesov, die hem daarmee in het Russisch toegankelijk maakte. Voor Paradjanov ging het er niet om een zuiver biografische film te maken. In de hem eigen stijl van episodische filmen, met een structuur van visuele taferelen, krijgen we fragmenten uit het leven van de dichter: zijn jeugd, zijn verblijf aan het hof van Irakli, het gebed voor de jacht, de intrede in het klooster, de ontmoeting met de Engel des Doods en de begrafenis van zijn liefde. De eerste beelden tonen drie granaatappels op een tafellaken, enkele vissen, een paar broden, een blote voet die een tros druiven plet. Zoals in zijn andere films bevat Sajat Nova opnieuw een reeks verwijzingen en symbolen die voor de Westerse kijker ongetwijfeld moeilijk te begrijpen zijn. Maar dat belet niet dat de schoonheid van het getoonde, de vertelstijl en het ideeëngoed de geïnteresseerde kijker al vlug in de ban brengt. Paradjanovs wereld is een visuele wereld begeleid door zangen, gebeden, muziek, stemmen, verhalen die samen een fresco-achtig geheel vormen. Dat wijkt wel sterk af van wat wij hier gewoonlijk in de bioskoop te zien krijgen, maar de fascinatie kan er des te sterker door zijn. Paradjanov werd begin dit jaar in Rotterdam ingehaald als een genie . Dat is misschien wel wat - typisch Nederlandse - overdrijving, maar het staat toch vast dat hij tot de allergrootste Sovjetfilmers behoort. (wp)

Sajat Nova vereist een historische lectuur en is een proeve van hagiografie, een vizie op het leven van een uitzonderlijk iemand waaruit een fundamenteel uitgangspunt blijkt: een volk, een religie, een macht werd door een invazie van buitenuit verwoest. Armenië , ooit een grandeur in de wereld, ligt gekweld en gedeeld in een bescheiden Turkse, Sovjetse en Iraanse provincie. Met simpele metaforen legt Paradjanov de band van Sajat Nova naar Garcia Lorca en zichzelf als kineast. Sajat Nova is een tijdgenoot geworden.» (Freddy Sartor, Film en Televisie).

Image gallery

C0e16643 4b7d 4a51 91fc 4349da6a5060
8ac9d8a9 0c8b 4909 a7ab 10e496dee1d8

Generiek

Regisseur

Sergei Parajanov

Componist

Tigran Mansuryan

Met

Sofiko Chiaureli, Melkon Alekyan, Vilen Galstyan

Scenario

Sergei Parajanov

Cinematograaf

Suren Shakhbazyan

Monteur

Sergei Parajanov, Marfa Ponomarenko

Meer informatie

Taal

Armeens, Georgisch, Azerbeidzjaans

Productielanden

Sovjet Unie

Scenario gebaseerd op

Sayat Nova

Jaar

1969

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?