Queen at Sea

Het is ongetwijfeld het horrorscenario van elk kind: ontdekken dat je ouders (nog steeds) seksueel actief zijn, of erger nog, hen in volle actie zien. Maar wanneer Amanda vol furie de slaapkamerdeur van haar ouderlijk huis opengooit, is er meer aan de hand. Zij maakt zich zorgen over haar moeder Leslie, die door haar vergevorderde dementie niet langer in staat is om aan te geven wat wel of niet kan in de bedstee. Is de abrupt onderbroken vrijpartij tussen Leslie en haar echtgenoot een teken van liefde, of een daad van seksueel geweld?

De onrustwekkende openingsscène van Queen At Sea vormt het startschot van een steeds groter wordend conflict tussen Leslie’s zorgverleners, Martin en Amanda. Verwacht echter geen pasklare antwoorden in Hammer’s pakkende dementiedrama, want de Amerikaanse regisseur weigert te kiezen voor een al te simplistisch narratief. Politieonderzoeken en grootschalige veranderingen dreigen de verwarde Leslie nog verder te destabiliseren. Martin is de enige baken van rust, zijn aanwezigheid nodig om grotere crises te vermijden. Amanda is getormenteerd door de keuzes die ze moet maken, gepijnigd door de onvermijdelijke gevolgen die ze hebben op het leven van haar moeder, dochter en zichzelf. Niets is eenduidig in dit rauwe, moreel ambigue drama.

Queen At Sea is verre van de eerste film die de netelige situaties en existentiële vragen die rijzen bij dementie verkent. Prestigieuze films zoals Amour (FFG2012), Vortex (FFG2021) en Still Alice deden hetzelfde, en ook zij wisten de desoriëntatie, het ongemak en de absolute onmacht die gepaard gaat met dementie te capteren. Queen At Sea kan zich moeiteloos meten met deze kleppers; de Zilveren Beer-winnaar is compromisloos, geladen en claustrofobisch.

Oscar-genomineerd cinematograaf Adolpho Veloso duwt ons in kleine kamers, maakt ons ongewenste voyeurs van ongemakkelijke gesprekken. Actrice Juliette Binoche is incontournable als radeloze, maar daadkrachtige dochter Amanda; Tom Courtenay en Anna Calder-Marshall zijn ijzersterk als getormenteerd echtpaar. Op het Internationaal Filmfestival van Berlijn werden beiden gelauwerd met de Zilveren Beer voor Beste bijrol. Lance Hammer’s comeback is een triomftocht, die diepe kraters nalaat bij al wie het aandurft het ongemak van dit drama te trotseren.