Once Upon a Time in Harlem

In 1972 bracht de Afro-Amerikaanse filmmaker William Greaves een uitzonderlijk getalenteerd gezelschap samen. Alle gasten waren gelieerd aan de Harlem Renaissance, een culturele en intellectuele bloeiperiode in de jaren 1920. Afro-Amerikaanse kunstenaars, schrijvers en muzikanten creëerden vanuit Harlem een nieuw zelfbewustzijn en een eigen stem die de Amerikaanse cultuur blijvend zou veranderen. Namen als Romare Bearden, Eubie Blake en James Van Der Zee zijn misschien vergeten, maar hun invloed is blijvend. Met vier camera’s filmde Greaves de 4-uur durende, sfeervolle samenkomst. Vijftig jaar later heeft Williams zoon David de legendarische ontmoeting gecondenseerd tot de documentaire Once Upon a Time in Harlem. Het resultaat is een sublieme praatfilm waarin levendige herinneringen en anekdotes worden opgerakeld en een fascinerend tijdsbeeld ontstaat. Terzelfdertijd is het een ontroerend eerbetoon aan de verwezenlijkingen van deze bijzondere artiesten en hun nalatenschap.