Los Muertos

Net als in zijn vorige film “La Libertad” volgt Lisandro Alonso in “Los Muertos” een persoon die een traject aflegt. Ditmaal focust hij op Vargas die vrij komt uit de gevangenis en met een kano een lange tocht maakt naar een mogelijke thuis. Onderweg ontmoet hij enkele mensen, er zijn kleine voorvalletjes en er is vooral de overweldigende natuur. Lisandro Alonso registreert dat allemaal en laat de interpretatie over aan de kijker. Zeker is dat het hoofdpersonage Vargas een hypnotiserende blik en een fascinerend gelaat heeft. Beide verraden een onbekend en raadselachtig verleden. Is Vargas op zoek naar een nieuw en beter leven? Is de kanotocht een symbool voor een persoonlijke zuiveringstocht? Slechts bij het beklemmend lang aangehouden slotbeeld geeft Alonso een hint naar een mogelijk antwoord. “Los Muertos” is een voorbeeld van persoonlijke en dwarsliggende cinema. Samen met Ana Poliak is Alonso een van de meest radicale en compromisloze filmauteurs van de hedendaagse Argentijnse cinema. De vol mysterieuze schoonheid stekende “Los muertos” won dit jaar de Prix l’Age d’Or.