Jean

School is eigenlijk een soort verhaal, merkt Jean op in het naar hem vernoemde Belgische documentaireportret. Wie begrijpt er nu niet dat de tiener uit Antwerpen verlangt naar een groter zeggenschap over dat verhaal? Jean heeft namelijk al een pak meer scholen en onderwijstrajecten doorlopen dan het gros van zijn leeftijdsgenoten. “Vroeger was ik heel dom. Niet in de hersenen, maar gewoon in mijn keuzes.” Doorheen de film weet de jonge kerel zich verrassend inzichtelijk uit te drukken. Jean is erop gebrand om opnieuw te veranderen naar een school die hem toelaat een regulier diploma secundair onderwijs te behalen. Die droom houdt hem wakker. Ondertussen schildert hij op school Jean-Claude Van Damme in Bloodsport. Net als zijn gedeeltelijke naamgenoot is Jean een vechter.

Regisseur Jolke Van Aerde studeerde af aan KASK School of Arts in 2021 met de kortfilm Komm, süßer Tod. Die maakte dat jaar op Film Fest Gent deel uit van de competitie voor Belgische studentenfilms. Daarna volgde de versbakken filmmaker een master in de educatie. In die periode begon ze aan deze integere eerste langspeler. Als cameravrouw (zie ook het coming-of-age portret Zlata, FFG2023) was zij het zelf die Jean over verschillende jaren filmde. Offscreen vraagt ze hem onder meer naar de betekenis van geloof in zijn leven. In zijn antwoorden klinkt Jean even openhartig als tijdens de gesprekken op school met leerkrachten en begeleiders of bij hem thuis aan tafel met familie.

Samen met Dieter Diependaele (de vaste monteur van Bas Devos) kiest Jolke Van Aerde voor een mozaïekachtige vorm met een niet-chronologische vertelstructuur, zonder expliciete tijdsindicatie. De film weerspiegelt op die manier het kwetsbare en woelige karakter van een identiteit die nog volop in wording is. De intuïtieve benadering matcht ook Jeans opmerkelijke blijk van introspectie. Op de klankband vinden stiltes een bondgenoot in de muziek van Mika Baudoux en Laura Conant, twee veelzijdige artiesten uit Brussel. De van oorsprong Ierse componist Sam Comerford interpreteert dan weer Bach voor een hoopvolle noot. Van een leraar krijgt Jean de boodschap “zo dicht mogelijk bij de realiteit te blijven”. Jean de film slaagt daarin met vlag en wimpel.