Daddy Cool

Met zijn eerste langspeelfilm zet de succesvolle kortfilmer Brady Lewis zich meteen buiten klassement. In vier jaar tijd lukte het hem uiteindelijk om de bizarre zwarte komedie ‘Daddy Cool’ in te blikken. In een heerlijke smeltkroes van stijlen, dist hij het hillarisch verhaal op van een jongetje dat verandert in een vrouw, van een gekke wetenschapper die televisieprediker wordt en van een therapeut die bij regelmaat in een weerwolf tranformeert. Roxanne heeft hallucinaties wanneer ze televisie kijkt. Ze haat haar vader omwille van zijn duistere wetenschappelijke praktijken en de bijbelse sermoenen die hij uitspuugt. Geest- en zielhulp vindt ze bij de therapeut Dr. Talbot. Deze ultimate eenzaat kampt op zijn beurt met een ander beestig probleem. Het minste wat we kunnen zeggen is dat Brady Lewis een originele film heeft gemaakt. Gelijktijdig brengt hij op een vernuftige wijze hommage aan horrorfilms uit de jaren ‘50 met een vleugje film noir uit de jaren ’40 terwijl de vroege Lynch, Waters en Romero eveneens om de hoek komen kijken. ‘Daddy Cool’ is een kronkelend existentieel traktaat gevuld met gedaanteverwisselingen, monsters, reageerbuisjes en wat guitige frivoliteit.