Bitter dream (Khab-e talkh)

In deze zwarte komedie uit Iran bereidt het chagrijnige hoofd van een kerkhof zijn eigen begrafenis voor. Sedeh, een stad in Centraal-Iran, met een 800 jaar oud kerkhof rond de moskee. De bejaarde Esfandiar is de boosaardige en grondig gehate baas van een oude opiumrokende grafdelver, een dwaze jongeman die de kleren van de doden moet verbranden, en een deftige weduwe, Delbar, die de lichamen van de dode vrouwen wast. De mannen wast Esfandiar zelf. Ze worden in hun gemeenschap als paria's beschouwd, waardoor ze in een heel gesloten wereldje leven. Als de autoritaire Esfandiar op een dag zelf bezocht wordt door Azraël, de engel van de dood, wordt hij bang en hij probeert om het goed te maken bij diegenen die hij ooit kwaad gedaan heeft. Maar dat is niet zo makkelijk als het lijkt … De film illustreert de groeiende diversiteit van de Iraanse postrevolutionaire cinema en de minder strenge staatscensuur. Hij geeft een spitsvondige, nuchtere kijk op de dood en focust op de relatie tussen de begrafenisondernemer en zijn medemensen.