Met nauwelijks dialoog en een sterke nadruk op beeld en ritme ontstaat een koortsachtige allegorie waarin communicatie faalt en betekenis steeds verschuift. Het resultaat is een intrigerende, soms vervreemdende kijkervaring die de toeschouwer dwingt zelf verbanden te leggen — in een universum waar stilte luider spreekt dan woorden. Time of the Heathen is daarmee een visionaire reflectie op raciale spanningen en het post-nucleaire trauma van het naoorlogse Amerika. Camera en montage zijn van de legendarische experimentele filmmaker Ed Emshwiller, die ook verantwoordelijk is voor de 20 minuten lange droomsequentie op het einde.
“When in doubt, yes.”
Met deze zin wist Alabaster DePlume eerder al moeiteloos een Gents publiek voor zich te winnen, tijdens zijn fameuze passage tijdens de Theresia concerten enkele jaren terug. De in Londen gevestigde saxofonist, zanger, componist en dichter beweegt zich op het snijvlak van spiritual jazz, folk en spoken word. Zijn muziek wordt gedragen door warme, repetitieve motieven en een open, intuïtieve speelstijl die tegelijk troostend en confronterend kan zijn.
DePlume componeert voor Time of the Heathen een nieuwe live soundtrack in dialoog met het beeld — en met de stilte die zo kenmerkend is voor Time of the Heathen.
