12 23 okt. '21

Zosha Millman over Glory

P1avm98k32ja21mv51ns71ornn7d1
22 okt. 2016

Al drie jaar op een rij organiseert Film Fest Gent samen met filmtijdschrift Photogénie de Young Critics workshop, een korte, maar intensieve schrijversresidentie waarin aanstormende filmcritici (tussen 18 – 26 jaar oud) de kans krijgen verslag te doen van het filmfestival. Met een kritische blik volgen ze de films in de officiele competitie, om op de website van Photogénie en FFGent hun scherpe meningen neer te pennen. Het vijftal wordt begeleid door het team van Photogénie en Nick Pinkerton, freelance journalist (o.a. Sight & Sound). De Young Critics zijn een internationaal gezelschap en schrijven hun artikelen in het Engels. Hier lees je de recensie van Zosha Millman over Glory.

They say no good deed goes unpunished. That’s certainly the case for Tzanko Petrov, a hermitic railway worker in Bulgaria, who decides to turn in a pile of millions of leva he finds on the tracks during work. After being shoved into the limelight by Julia Staikova, the public executive for the Ministry of Transport, he quickly finds his simple life sucked up into the world of bureaucracy.

It’s a simple enough premise that keeps twisting itself around, revealing new treasures and deeper results. While perhaps a bit of the moment, with its fidgety, manic camera movements, intensely holding on the players as they deal with their tangled web, directors Kristina Grozeva and Petar Valchanov use the handheld style to find natural humor and character beats within their story. A simple pan out reveals that Margita Gosheva’s busy exec’s phone call is taking place during an ultrasound; the camera calms its jittery nature as Tzanko looks after his pet rabbits.

Stefan Denolyubov smartly plays Tzanko smaller than he could’ve, keeping his reactions close to the vest even as he grows frustrated with more and more people trying to co-opt his 15 minutes. He’s not the easiest profile for civil service—a soft-spoken man with a prominent stutter and no reverence for authority—but in Denolyubov’s hands he’s a compelling subject for the eye of ‘Glory’s’ hurricane of class anxiety. As he and Julia orbit around each other, it becomes clear that the film isn’t interested in making anyone a straight villain or a straight hero. They may be polar opposites, but there’s something poetic in the way government bureaucracy makes fools of us all.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?

Deze website gebruikt cookies om jouw surfervaring gemakkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de websites beter af te stemmen op jouw behoeften en voorkeuren. Je kan de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Lees meer.

Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.