12 23 okt. '21

One Shot Cinema: Boy Eating the Bird's Food

P19kk5kr2gr381ijqiu9eqs1oc45
20 mei 2015

Drie dagen in het bestaan van een jongen uit Athene zonder baan, zonder lief en zonder iets om te eten. Het enige wat hij bezit is een kanarie met wie hij alles zal delen.

Honger, armoede en eenzaamheid werden zelden zo sterk verbeeld als in de compromisloze Griekse film 'Boy Eating the Bird’s Food'.

Anders dan in recente Griekse films ('Dogtooth', 'Attenberg', 'Alps') die een absurde humor hanteren om de harde realiteit in hun land te lijf te gaan, confronteert toneelacteur Ektoras Lygizos ons in zijn ijzersterk filmdebuut uit 2012 frontaal met de rampzalige gevolgen van de economische crisis op de zwaar beproefde Griekse bevolking.

Zijn protagonist Yorgos (Yannis Papadopoulos in een intense, quasi woordloze vertolking) is een tengere jonge man die extreem onder de crisis lijdt. De trillende handcamera is de hele tijd op hem gericht, volgt hem vanop de rug gezien of zit hem dicht op de huid zodat we alles door zijn ogen ervaren. Het feit dat we nauwelijks de hem omringende wereld zien, versterkt het gevoel van isolement.

De regisseur stelt ons de confronterende vraag: hoe je menselijkheid te bewaren als je op de meest vernederende wijze naar voedsel moet zoeken. Uit honger ritst Yorgos vogelzaadjes uit de voedselbak van zijn geliefde kanarie, scharrelt hij in vuilniszakken, steelt hij van zijn buren en gaat hij langzamerhand kapot. Zijn bestaan is eenzaam, claustrofobisch en uitzichtloos. Noodgedwongen gaat hij tot het uiterste om te overleven; in de meest extreme en spraakmakende scène laaft hij zich aan zijn eigen sperma. Het is de uiterste consequentie in de allegorische neergang van een jongen die door armoede van elke sociale rol beroofd werd en gereduceerd wordt tot zijn primaire biologische functies.

Lygizos portretteert Yorgos ook als een gewone jongen die even gehecht is aan zijn kanarie als aan zijn mobieltje, die bij een oude man de oppas doet en in zijn vrije tijd schuchter een meisje gadeslaat dat in een hotel werkt. In betere omstandigheden had hij wellicht een artistieke carrière nagestreefd. We zien hem geregeld dansoefeningen maken en hij heeft een mooie zangstem. In de kerk waar hij met zijn laatste euro een kaars aansteekt weet hij een biddende vrouw zichtbaar te ontroeren als hij plotseling zachtjes Bachs Mattheuspassie zingt. Een van de vele scènes waar je stil van wordt in een film die als één lange wanhoopskreet blijft nazinderen.

Hoe miserabilistisch de schrijnende situaties ook zijn, 'Boy Eating the Bird’s Food', is een film die op alle manieren het clichématig sociaal drama overstijgt en ook cinematografisch een sterke creatie is, zij het van een meer radicale teneur dan het werk van "de Griekse Weird Wave".

De laatste voorstellingen gaat door op woensdag 27 mei in KASKcinema om 20:30.
Info en tickets vind je hier. De volgende One Shot Cinema zal vertoond worden in september 2015!

Beeld gemaakt door Tim Verhaegen, student animatiefilm KASK.

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?

Deze website gebruikt cookies om jouw surfervaring gemakkelijker en aangenamer te maken en om de inhoud van de websites beter af te stemmen op jouw behoeften en voorkeuren. Je kan de installatie van cookies weigeren, maar dan zullen sommige onderdelen van onze websites niet of niet optimaal werken. Lees meer.

Uw browser voldoet niet aan de minimale vereisten om deze website te bekijken. Onderstaande browsers zijn compatibel. Mocht je geen van deze browsers hebben, klik dan op het icoontje om de gewenste browser te downloaden.