Process

In 29 opnames en bijna zonder dialoog vertelt de film het verhaal van een vrouw die de pragmatische beslissing neemt om te sterven. De film beschrijft de kroniek van de geleidelijke vernietiging van een mens vanuit het subjectieve perspectief van een camera op afstand. De vrouw is een actrice. Bij het begin van de film verliest ze het vermogen om te praten op scène. Dit markeert het begin van een proces waarin ze geleidelijk het contact verliest met de wereld buiten. Ze verwerpt elke vorm van troost of sentimentaliteit, maar ze zoekt daarentegen naar een waardig antwoord op haar ellendige situatie. In haar poging om zich aan het leven vast te klampen onderwerpt ze zich aan een serie experimenten - van seksuele, fysieke, emotionele, mentale, politieke en filosofische aard - waardoor ze dingen ondergaat die de meeste mensen zouden vermijden. De structuur van de enkele opname zonder montage stelt de kijker in staat om exact te zien wat er voor de camera gebeurt. De film schuwt de einddaad van de zelfdestructie niet, maar aan de andere kant romantiseert hij ook de zelfmoord niet.