Letters In The Wind (Namehaye Baad)

Een jonge man meldt zich aan voor militaire dienst. De stad lonkt en al te blij verlaat hij zijn pietluttig dorpje. Maar de gemaakte (stads)beloften draaien anders uit dan gehoopt. Eindeloze oefeningen, vermoeidheid en vooral verveling kleuren het nieuwe leven. Een cassetterecordertje zorgt voor enige verzachting voor zijn bestaan. In de slaapplaats van de kazerne laat hij stiekem zijn legerkameraden meeluisteren naar de stemmen van jonge vrouwen die hij opnam. Deels afgesneden van de buitenwereld vormt de tape het enige contact met de buitenwereld. De woorden van de meisjes worden een voorwerp van begeerte, de enige fonkeling in de harde en sombere militaire wereld. Ali-Reza Amini is het nieuwe lichtpunt van de Iraanse cinema. In een semi-documentaire stijl portretteert hij op een prangende wijze menselijke vernedering binnen een gemeenschap waar dril, macht en tucht aan de orde zijn. ‘Letters in the Wind’ gaat met een subtiele directheid tewerk en is een allegorie voor verzet tegen buitensporig gezag.