F90b9b2d 51d9 474c b93a fdac51c488b9

Sepideh Farsi

La sirène (The Siren)

Regisseur Sepideh Farsi Componist Erik Truffaz Met Mina Kavani, Hadmidreza Djavdan
100' - 2023 - Drama, Animatiefilm - Taal: Farsi
In La sirène keert de uit Iran verbannen filmmaker Sepideh Farsi terug naar een conflict uit haar tienerjaren: de Iran-Irakoorlog die de havenstad Abadan onderdompelde in een staat van beleg. Maar zelfs in tijden en plaatsen waar alles en iedereen dreigt verwoest te worden, is er hoop. Hier veruiterlijkt door een veertienjarige jongen en een grote houten boot.
In kleurrijke 2D-animatie, schipperend tussen magisch-realisme en de bloederige realiteit, toont Farsi de tweespalt tussen hoop en wanhoop.
1980, Abadan, de belangrijkste oliemetropool en havenstad in Zuid-Iran, één jaar na de revolutie die uitmondde in een islamitische republiek. Posters van de Ayatollah kijken neer vanop de muren in de binnenstad, die verbleekt bij de machtige olieraffinaderij. De veertienjarige Omid speelt een partijtje voetbal met zijn vrienden, nietsvermoedend voor de hel die ophanden is. Net wanneer Omid een strafschop probeert te stoppen, wordt Abadan opgeschrikt door een Iraakse raketaanval op de raffinaderij. Iran en Irak zijn in oorlog, en Abadan wordt een van de martelaarsteden waar velen weigeren hun thuis op te geven. Omid houdt zich staande door onder meer taken over te nemen van een gehospitaliseerde bezorger. Tot hij op een lenj botst, een traditioneel Zuid-Iraans schip dat weleens de Ark van Abadan kan worden.
Na zowel militante docu's als fictiefilms, is La sirène de eerste animatiefilm van Sepideh Farsi, die al sinds 2009 persona non grata is in Iran, mede door Tehran Without Permission (2009), een docu geschoten op een Nokia-gsm omdat filmen in de hoofdstad niet was toegestaan. Farsi en scenarist Javad Djavahery maakten als tieners de eerste oorlogsjaren mee, vooraleer ze het land verlieten om verschillende redenen. Net als in het thematisch verwante Persepolis (2007) gebruikt La sirène animatie om geweld op een draaglijke afstand te houden, maar de keuze was ook praktisch. Bovenop het feit dat zowel Farsi als Djavahery niet welkom zijn in Iran, is de stad Abadan grotendeels verwoest en daarna heropgebouwd. In kleurrijke 2D-animatie, schipperend tussen magisch-realisme en de bloederige realiteit, toont Farsi de tweespalt tussen hoop en wanhoop.
"Muziek is sterker dan een kogel", zei Djavahery bij de première in Berlijn, en dat is duidelijk te merken in deze Belgische coproductie. De score van de Frans-Zwitserse trompettist Erik Truffaz is een opvallende mix van westerse genres en traditionele Iraanse muziek, gespeeld op de Dammam (drum) en Ney-anban (een soort Iraanse doedelzak). Niet alleen de soundtrack refereert aan de rijkdom van de Iraanse muziekwereld. Ook het personage van Elaleh, een uitgebluste diva die niet langer mag optreden sinds de revolutie, is een ode aan de verbindende kracht van muziek. Haar tanende star power maakt geen onderscheid tussen de burgers in Abadan en de Iraakse soldaten.

Image gallery

F90b9b2d 51d9 474c b93a fdac51c488b9
1d2615d5 933c 4478 9521 40f84ec53c8c
Fe0fc347 dafd 4104 99fc 80dfc343ad48
Eb777c5a 905c 4d66 8ac9 f642a020606d
4e4c4ba5 6c54 48d0 9ad8 260919979c94
80f918d7 0ec7 4f9a bb73 a4b884a7310e
630e0f98 9e48 477f 84e1 7c63fc5c367b

Generiek

Regisseur

Sepideh Farsi

Componist

Erik Truffaz

Met

Mina Kavani, Hadmidreza Djavdan

Scenario

Javad Djavahery

Monteur

Isabelle Manquillet, Grégoire Sivan

Producent

Sébastien Onomo, Vanessa Ciszewski, Annemie Degryse, David Grumbach, Richard Lutterbeck

Productiebedrijven

Les Films D'ici

Distributeur

Lumiere Publishing NV

Meer informatie

Taal

Farsi

Productielanden

België, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg

Jaar

2023

Filmografie

Sepideh Farsi
The World Is My Home (1998), Homi Sethna, Filmmaker (2001), Dreams of Dust (2003), The Gaze (2006), Harat (2007), Tehran Without Permission (2009), The house under the water (2010), Red rose (2014), 7 Veils (2017), I Will Cross Tomorrow (2019), La sirène (2023)