09 20 okt. '24

Rachel Reichman

The Riverbed

95' - 1986 - Drama - Taal: Engels
Regisseur: Rachel Reichman Componist: John Colow Met: Sharon Bellanoff-Smith, John Beuscher, Elaine C. Grove
Er was eens een jongen die altijd een zwarte hoed en een ziekenfondsbrilletje droeg. Malcolm, zo heette hij, kon moeilijk stil zitten. Hij stak graag de handen uit de mouwen. Daarom ging hij, toen hij wat ouder werd, op zoek naar een baantje.
Op een afgelegen boerderij waar een moeder en een dochter woonden, kwam een hulpje wel van pas en Malcom ging er wonen en werken. Hij genoot van zijn baantje en raakte ook betoverd door door dochter Lucille. Een raar meisje, die Lucille, heel anders dan Malcolm. Het liefst zat of lag ze maar wat voor zich uit te dromen. De moeder, die goed door had dat Malcolm iets in Lucille zag, zorgde ervoor dat de twee getrouwd werden. Op een dag trokken ze er met hun tweetjes op uit om een eigen leven te gaan leiden. Maar dat lukte helemaal niet: zij maakten steeds ruzie; de doener Malcolm kwam maar niet overeen met de droomster Lucille. Ten slotte trok Lucille zich helemaal terug en deed niets meer . Ten einde raad legde Malcolm haar maar in een rivier…Een wat onbestemd, raadselachtig sprookje, deze film. De personages werden bewust heel vaag gehouden: zij zijn droomgestalten, materialisaties van onbewuste gevoelens, levensprincipes. Malcolm en Lucille zeggen bijna niets. Wat hen beweegt moeten wij afleiden uit gebaren, blikken en hun samenzijn. Ook het landschap is vaag en onbestemd. Reichman is verzot op lange, statische shots, die alleen maar tonen, te raden geven, maar nooit benoemen of verklaren. Door dat dunne verhaaltje en die sombere vormgeving werd The Riverbed een prikkelende film, die het onderbewuste aangenaam activeert en kietelt. (Hans Kroon in Trouw, 24.4.1986)
Er was eens een jongen die altijd een zwarte hoed en een ziekenfondsbrilletje droeg. Malcolm, zo heette hij, kon moeilijk stil zitten. Hij stak graag de handen uit de mouwen. Daarom ging hij, toen hij wat ouder werd, op zoek naar een baantje.
Op een afgelegen boerderij waar een moeder en een dochter woonden, kwam een hulpje wel van pas en Malcom ging er wonen en werken. Hij genoot van zijn baantje en raakte ook betoverd door door dochter Lucille. Een raar meisje, die Lucille, heel anders dan Malcolm. Het liefst zat of lag ze maar wat voor zich uit te dromen. De moeder, die goed door had dat Malcolm iets in Lucille zag, zorgde ervoor dat de twee getrouwd werden. Op een dag trokken ze er met hun tweetjes op uit om een eigen leven te gaan leiden. Maar dat lukte helemaal niet: zij maakten steeds ruzie; de doener Malcolm kwam maar niet overeen met de droomster Lucille. Ten slotte trok Lucille zich helemaal terug en deed niets meer . Ten einde raad legde Malcolm haar maar in een rivier…Een wat onbestemd, raadselachtig sprookje, deze film. De personages werden bewust heel vaag gehouden: zij zijn droomgestalten, materialisaties van onbewuste gevoelens, levensprincipes. Malcolm en Lucille zeggen bijna niets. Wat hen beweegt moeten wij afleiden uit gebaren, blikken en hun samenzijn. Ook het landschap is vaag en onbestemd. Reichman is verzot op lange, statische shots, die alleen maar tonen, te raden geven, maar nooit benoemen of verklaren. Door dat dunne verhaaltje en die sombere vormgeving werd The Riverbed een prikkelende film, die het onderbewuste aangenaam activeert en kietelt. (Hans Kroon in Trouw, 24.4.1986)

Generiek

Regisseur

Rachel Reichman

Componist

John Colow

Met

Sharon Bellanoff-Smith, John Beuscher, Elaine C. Grove

Scenario

Rachel Reichman

Cinematograaf

Steven Giuliano

Monteur

Rachel Reichman

Producent

Rachel Reichman

Meer informatie

Taal

Engels

Productielanden

Verenigde Staten van Amerika

Jaar

1986

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?