08 19 okt. '24
73b5ec55 a25f 40a9 82c4 e269b73b413e

Thomas Koerfer

Der Gehülfe

122' - 1976 - Drama - Taal: Duits
Regisseur: Thomas Koerfer Met: Paul Burian, Verena Buss, Ingold Wildenauer
DER GEHULFE is een film die een beetje buiten de nieuwe Duitsers staat daar hij in Zwitserland gemaakt werd. Toch zou hij nooit tot stand gekomen zijn zonder de Duitse inbreng. DER GEHULFE, het trieste verhaal van een eenzame bode Joseph, die eenmaal uit het arsenaal van de werkloze kantoorbedienden verlost, in Villa Tobler ook een huis hoopt te vinden. Voor zijn gevoel staat hij tussen de arbeiders en de patroons in, en dat maakt hem tot een ook sociaal ontheemde jongman. Echt kontakt met de autoritaire patroon (die hij vurig blijft verdedigen) is onmogelijk; de standbewuste vertrouwelijkheid van Mevrouw is eerder penibel dan heilzaam, evenals Josephs inkasseringsvermogen voor vernederingen. Met zijn jeugdvriendin uit de jaren van het vroege socialisme ("wir liebten beide, wie es damals Mode war, die Menschheit") kan Joseph ook geen kontakt meer hebben. De finale van de film geeft hem tenminste het uitzicht van een vraagteken: Joseph weer in gezelschap van andere werkloze kantoorbedienden na het faillissement van zijn patroon, wiens uitvindingen illusoire beleggingsobjekten bleken. Erg hoopvol stemmen de laatste beelden niet. Als film is DER GEHULFE, evenals HET PESTTHEATER ongemeen gedisciplineerde kombinatie van strenge stijl en levendige fantasie. Körfers uittreksel uit het dagelijkse leven in Zwitserland in '60 gekleurde beelden' bestaat uit tabeaux, geënsceneerd voor een bijna roerloze kamera die mensen en dingen precies blijft observeren. Struktuur en “bildhafte"-aanpak komen volgens de makers rechtstreeks uit Walsers autobiografische roman, waarvan de Zwitsers nooit hielden maar Kafka wel.

Vaak herinneren de plaatjes aan ansichtkaarten uit het brave burgerlijke Zwitserse leven of de mooie schoongewassen Zwitserse natuur, die beiden door de film worden ontluisterd door konsekwente vertoning. Er is geen sprake van nostalgie, wel van analogieën. De personages zijn eerder exemplarisch dan psychologisch gebouwd; toch treft Joseph meer dan eens ook onze emoties, door de subtiliteit van de hoofdakteur, die frappant lijkt, althans volgens de fotos op Walser, deze half-vergeten schrijven die in 1956 in een Zwitsers krankzinnigengesticht overleed. Propere natuur, gerieflijke huislijkheid, keurig aangeharkte tuin. Toblers uitvinding, de fantasiemacht en Josephs fantasieën in zijn dromen, ze tonen alles wat Körfer 'das gebrochene Idyll" noemt: een idylle die volgens de filmers niet meer gelijmd kan en niet meer gelijmd mag worden.
(uit "NRC-Handelsblad")

Image gallery

73b5ec55 a25f 40a9 82c4 e269b73b413e
E77df897 573d 45a1 836a 4391f0c09820

Generiek

Regisseur

Thomas Koerfer

Met

Paul Burian, Verena Buss, Ingold Wildenauer

Scenario

Thomas Koerfer, Dieter Feldhausen

Cinematograaf

Renato Berta

Monteur

Georg Janett

Producent

Thomas Koerfer

Meer informatie

Taal

Duits

Productielanden

Zwitserland

Scenario gebaseerd op

"Der Gehülfe" (Robert Walser)

Jaar

1976

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van nieuws over het festival, de films en de filmmakers, en onze activiteiten doorheen het jaar?