Zoekresultaten

Met zes Europese hoofdprijzen was Sentimental Value, de Noorse film van Joachim Trier, de grote triomfator op de in Berlijn uitgereikte European Film Awards. In de meer technische categorieën waren er vijf Europese prijzen voor de Spaanse film Sirāt van Oliver Laxe.

Met drie langspeelfilms, waarvan een in competitie, een korte documentaire, twee coproducties en Shooting Star Violet Braeckman is Vlaanderen sterk vertegenwoordigd op de 76ste Berlinale die plaats heeft van 12 tot 22 februari 2026.

Twee Vlaamse producties, Loynes van Dorian Jespers en de VR-experience A Long Goodbye van Kate Voet en Victor Maes zijn geselecteerd voor het Festival du court métrage van Clermont-Ferrand dat plaats heeft van 30 januari tot 7 februari 2026.

De documentaire Mariinka van Pieter-Jan De Pue opent zowel het toonaangevende documentaire festival CPH:DOX in Kopenhagen als DOCVILLE in Leuven.

Als festival wil je de films in de zalen krijgen. Met dat doel voor ogen zou Berlinale-directeur Tricia Tuttle de officiële selectie graag dichter bij de European Film Market brengen. Enkele stevige competitiefilms hebben nog geen internationale verdeler, maar er liggen wel kansen voor het grijpen voor verdelers en sales agents. Het publiek, vorig jaar 340.000 bezoekers, is er al.

Op de uitreiking van de Ensors overschaduwde de tv-serie Putain met acht Ensors de vier beeldjes die Julian van Cato Custers mee naar huis mocht nemen.

Uitgekiende composities voor uitgesponnen gesprekken. Statische standpunten die soms seizoenenlang aangehouden worden. Surreële scènes die de realiteitszin van de vertelling op de helling zetten en ludieke inserts die haar chronologie doorbreken. Stillevens en split screens.

De films van Hlynur Pálmason zijn wispelturig als de jaargetijden. Ze schuren, verstillen en eroderen. Toch verwelkomt de filmmaker de gure wind van Ijsland, die hem kriskras over zijn ruige thuisland blaast. Er razen immers continu verschillende films door zijn hoofd. Toen Pálmason met zijn gezin van Denemarken terugkeerde naar het IJslandse platteland, kocht hij een eigen filmcamera, die sindsdien nooit ver uit de buurt is. Ze ligt in zijn auto, klaar om vast te leggen wat zich aandient, zonder plan of script. Zo bouwen zijn films zich al rijdend op, uit beelden die hij verzamelt en waar hij later, in de scenariofase, op reageert.

Een leegstaand huis wordt ontdaan van zijn dak. Niet plank voor plank, maar in één abrupte stoot. Het geluid verraadt de zwaarte van de overkapping, die even naar beneden stort voordat ze in haar geheel boven het huis komt te zweven. Het is een gek gezicht, het gapende gat tussen dak en huis. Maar zoals elk einde tegelijkertijd ook een begin is, resulteert elk gebrek aan dak ook in iets nieuws: een bries over een leegstaande vloer, zonlicht dat naar binnen valt, extra schaduwen op de muren. Het einde van het dak is het begin van Hlynur Pálmasons The Love That Remains.

Bij elke On Tour-vertoning maken we een Wide Angle, waarmee we dieper ingaan op de film, de maker, de thema's en meer dankzij teksten in verschillende vormen, van verschillende auteurs. Ontdek onze Wide Angle over The Love That Remains van de Ijslandse regisseur Hlynur Pálmason.