Revolutionaries Never Die (الثوار لا يموتون أبدًا)

Toevalligheden die méér zijn dan toevalligheden: de Belgisch-Palestijnse regisseur Mohanad Yaqubi heeft het zelf ervaren. Eind 2018 kreeg hij een uitnodiging van Jocelyne Saab om samen te werken. Zij was een filmmaakster die geldt als een van grondleggers van de moderne Libanese cinema. Inderdaad, was, want een paar maanden na die uitnodiging is Saab overleden. In één van haar beroemdste documentaires, Beirut My City, staat ze voor haar 150 jaar oude familiewoning die door een Israëlische aanval vernietigd is. Het ouderlijk huis van Yaqubi in Gaza is in 2024 door datzelfde leger gebombardeerd. Dat was een paar dagen vóór hij in Cinematek Saabs film zou inleiden. Omdat toeval niet bestaat besloot Yaqubi een cinematografische brief aan Saab te schrijven, Revolutionaries Never Die, waarin hij focust op haar werk tussen 1973 en 1983. De docu is een eerbetoon aan Saab, een exploratie van haar films, maar geeft ook een beeld van de strijd van de Palestijnen.