Éric Rohmer, esprit d'enfance (Éric Rohmer, The spirit of childhood)

De geliefde Franse cineast Éric Rohmer hield zijn privéleven (dat hij leidde als Maurice Schérer) nauwkeurig gescheiden van zijn facet als maker. In hun documentaire willen Pascale Bouhénic en Rohmerbiograaf Noël Herpe die scheiding niet opheffen, maar zoeken ze het punt op waar de grens vervaagt. Dit leidt hen tot Rohmers ouderlijke huis en de vraag: wat kan deze plek ons leren over zijn cinema? We volgen de motieven van het behangpapier, luisteren naar het gerinkel van zijn collectie theepotten en bladeren in zijn dagboeken en schoolrapporten. Rohmers jeugdigheid (“esprit d’enfance”) wordt hier niet benaderd als biografisch gegeven maar als toegepaste methode die zijn films zo heerlijk eigen maken. Naar verluidt ging elke samenwerking met Rohmer van start met een dampend kopje thee. De documentaire vangt met een even warme uitnodiging aan: “Kom thee drinken bij Rohmer en stap binnen in zijn cinema.”