World soundtrack awards
Kies je dag:
'El Bar' serveert Spaanse genrecinema die blijft verrassen
'El Bar' serveert Spaanse genrecinema die blijft verrassen Filmnieuws
deel dit artikel

Elk jaar kan je een massa films bekijken in de Belgische zalen, maar toch zijn er nog altijd markante films die geen reguliere bioscooprelease krijgen. One Shot Cinema, een initiatief van Film Fest Gent en Sphinx Cinema, vult die leemte door elke donderdag zo’n onuitgegeven film op het programma te plaatsen. In maart staat 'El Bar' op het programma.

Zoals je bij het begrip Britse cinema meteen aan de sociaal-realistische films denkt van Ken Loach of Mike Leigh, zo denk je bij Spaanse cinema spontaan aan de flamboyante, barokke films van Pedro Almodovar. Terwijl er behalve Almodovar nog andere Spaanse cineasten zijn die bewust niet voor realisme kiezen, maar voor fantasie, overdrijving, over the top absurditeit en wilde provocaties. De drie bekendste voorbeelden zijn Bigas Luna en de niet aan elkaar verwante naamgenoten Eloy de la Iglesia en Alex de la Iglesia.

Zwarte humor

Bigas Luna is de man die in een van zijn vroegste films, 'Caniche', de obsessionele band toonde tussen een oudere tante en haar poedel en die ook met 'Jamón Jamón' Javier Bardem als seksobject lanceerde. Eloy de la Iglesia maakte uitdagende grensoverschrijdende films over drugs (waar hij zelf aan verslaafd was), delinquentie, terrorisme en seks. Enkele titels uit zijn ophefmakende filmografie: 'The Priest', 'El Diputado' en 'Bulgarian Lovers'. Beide regisseurs zijn intussen overleden, zodat Alex de la Iglesia nu de belangrijkste beoefenaar is van een genrecinema die de excessen niet schuwt en elke vorm van politieke correctheid aan zijn laars lapt.

De in 1965 in Bilbao geboren regisseur debuteerde in 1993 met 'Accion Mutante', een uitzinnige sciencefictionkomedie geproduceerd door Almodovar. Hoe divers zijn films ook zijn in onderwerpkeuze, haast altijd steekt Buñuel-achtige zwarte humor de kop op. Enkele titels: 'El Dia de la Bestia', 'Perdita Durango', 'Crimen Ferpecto', 'Balada triste de Trompeta'. Films die allemaal ook een cartooneske kwaliteit hebben, niet zo verwonderlijk als we weten dat De la Iglesia zelf vanaf zijn tiende strips begon te tekenen en hij Alex Raymond, Stan Lee en Vazquez zijn spirituele vaders noemt.

Subversieve genrecinema

'El Bar' is al de dertiende film van De La Iglesia. Het zou zonde zijn veel over de plot te onthullen want de film is gebouwd op verrassingen, onverwachte wendingen en shockeffecten. De personages zijn mensen die elkaar niet kennen maar toevallig elkaar treffen in een snackbar in Madrid. Een verontrustend en onverklaarbaar incident heeft tot gevolg dat ze zich allemaal in deze snackbar moeten verschansen. Wat er daarna allemaal gebeurt, en dat is heel wat, zal u zelf moeten ontdekken. Weet alleen dat er een genadeloze strijd om te overleven losbarst die het slechtste in de mens tevoorschijn tovert en waarbij zelfs de meest beschaafden in het gezelschap alle remmen loslaten.

'El Bar' is afwisselend een terreurthriller, een rampenfilm, een survivaldrama, een grotesk aangedikte karakterstudie, een ondergrondse ontsnappingsfilm. Maar bovenal is het een geweldige mix van zwarte humor, cynisme, huiver, spanning, provocatie en uitdagende slechte smaak. Spaanse subversieve genrecinema op zijn best.

'El Bar' is te zien op 1, 8, 15, 22 en 29 maart in Sphinx Cinema. Bestel hier tickets.

'El Bar' serveert Spaanse genrecinema die blijft verrassen
Patrick Duynslaegher

Patrick Duynslaegher

Van 1972 tot 2011 was Patrick Duynslaegher filmcriticus voor Knack magazine, waar hij van 2001 tot 2011 hoofdredacteur was. Van 2011 tot 2018 was hij artistiek directeur van Film Fest Gent. Hij schreef onder meer voor Sight & Sound, the International Film Guide, Variety en Vrij Nederland. Hij is de auteur van vier boeken, een over André Delvaux’s ‘Woman in a Twilight Garden’, een verzameling reviews, een overzicht van 100 jaar cinema in reviews en een kritische studie over het werk van Martin Scorsese.
 

Online communicatie door Lavagraphics