World soundtrack awards

COVID-19: Info en maatregelen vind je hier

 
Film Fest Gent - Robbe De Hert: The Fugitive Years
Gearchiveerd: Robbe De Hert: The Fugitive Years (1969)

regisseur: Robbe De Hert, Guido Henderickx

Gearchiveerd
duur: 120 minuten
Documentaire

Classics

Eind augustus namen we noodgedwongen afscheid van pionier en enfant terrible bij uitstek in het Belgische filmgebeuren, Robbe De Hert. Een leven verteerd door de film. Maar ook een leven met een bijzonder groot nalatenschap, dat nu in handen is van Gertjan Willems, filmwetenschapper aan de Universiteit Antwerpen.

Op 14 oktober, presenteert hij met gepaste inleiding twee van De Herts vroegere, minder bekende kortfilms De Bom (1969, 33 min) en Dood van een sandwichman (1971, 35 min).

Gertjan Willems gaat ook in gesprek met producent Willem Thijsen die al sinds begin jaren '70 betrokken was bij verschillende producties van Robbe De Hert (o.m. Camera Sutra, De Droomproducenten, Hollywood aan de Schelde) en filmjournalist Patrick Duynslaegher.

 

LEVEN VOOR DE FILM: ROBBE DE HERT (1942-2020)
Gertjan Willems voor Sabzian

Op 24 augustus 2020 overleed Robin "Robbe" De Hert op 77-jarige leeftijd. De Hert werd in 1942 geboren in het Engelse Farnborough. Na de oorlog vestigde zijn gezin zich in de buurt van Antwerpen, de stad waarmee De Hert de rest van zijn leven nauw verbonden zou zijn. Antwerpen kende in die naoorlogse jaren een enorme bloei aan bioscopen en het filmbezoek scheerde ongekend hoge toppen. De Hert had hier zijn aandeel in: al van jongs af aan was hij een echte "cinemaloper", zoals hij het zelf noemde. 

De jonge De Hert verslond alles wat hij te zien kon krijgen, zonder onderscheid. Als de beelden maar bewogen. Met de jaren werd hij selectiever in zijn appreciatie, maar een filmveelvraat zou hij altijd blijven. Ook toen zijn gezondheid het nog nauwelijks toeliet, ging hij vaak meerdere malen per dag naar de bioscoop voor een ratjetoe aan films. De Herts veelzijdige filmconsumptie vertaalde zich ook in zijn eigen filmproductie. Van experimentele kortfilms tot maatschappijkritische filmpamfletten, van metafilm tot populaire komedie, van autobiografische drama's tot een oorlogsfilm over het verzet, en van de adaptatie van een historische plattelandsroman tot een Elsschotverfilming: De Hert deed het allemaal.

Na een opleiding als elektricien en diverse jobs, waaronder manusje-van-alles binnen het Antwerpse bioscoopimperium van Georges Heylen, debuteerde De Hert in 1964 op het Festival van de Belgische Film te Antwerpen met twee korte fictiefilms, Twee keer twee ogen en An Old Story. Jury en pers waren laaiend enthousiast. Vooral schrijfster en De Standaard-journaliste Maria Rosseels, de toenmalige gezaghebbende filmcritica in Vlaanderen, was vol lof over het visuele talent van dit "wonderkind" wiens enige filmschool de bioscoop was geweest: "Robbe is een van die begenadigde mensen die niet enkel visueel zien, zoals het woord het zegt, maar die visueel denken." 

Op zoek naar filmervaring trok De Hert vervolgens korte tijd naar Londen, waar hij in contact kwam met de Britse Free Cinema-beweging. Cineasten als Lindsay Anderson, Karel Reisz en Tony Richardson inspireerden hem met hun alternatieve films. Terug in Antwerpen kon hij proeven van zijn jongensdroom om filmster te worden, met rollen in Hugo Claus' speelfilmdebuut De vijanden (1967) en Rik Kuypers' nooit afgewerkte film Adieu Filippi (1968). Later zou hij gastrollen in diverse films blijven vertolken, maar veel belangrijker is zijn eigen filmproductie.

1970 Fugitive Cinema leden fotoshoot in Studio Celis Patrick Robbe Paul Jos Vos Guido

In 1966 stond hij met zijn broer Jos (de cartoonist "Grapjos") en enkele vrienden aan de wieg van een van de weinige echte filmcollectieven uit de Belgische filmgeschiedenis: Fugitive Cinema. Iets later sloten ook Guido Henderickx en Patrick Le Bon zich aan, wat een sterke dynamiek aan het collectief gaf. Fugitive Cinema kreeg in de jaren zeventig een distributieafdeling en was nauw verbonden met het Antwerpse film-, muziek-, debat- en cultuurhuis de King Kong (eigenlijk "Kultureel Informatief Centrum Keizerstraat" of KICK), dat De Hert in 1972 mee had opgericht.  

De avant-gardistische dichter Paul De Vree fungeerde als voorzitter en als lijm tussen de verenigde filmmakers. Het collectief verwees ook wel naar zichzelf als "Paul De Vree and his lonely filmers", omdat ze in de marge werkten, buiten en meestal ook tegen "het systeem", de maatschappelijke status quo met zijn officiële instanties waartegen de filmmakers fulmineerden. De piratenvlag gold als het symbool van Fugitive Cinema. Het romantische vrijbuitersbeeld dat Fugitive zelf cultiveerde... Lees verder op Sabzian.be

Credits

regisseur: Robbe De Hert, Guido Henderickx

productiehuis: Fugitive Cinema

Meer info

Land: België
jaar: 1969

Technical Specs

formaat: DCP

Andere festival films van regisseur Robbe De Hert, Guido Henderickx

2020:Dood van een sandwichman

Foto's

Film Fest Gent -
Online communicatie door Wisefools