World soundtrack awards
J'ai perdu mon corps
Gearchiveerd: J'ai perdu mon corps - I Lost My Body (2019)

regisseur: Jérémy Clapin

componist: Dan Levy
Met: Patrick d'Assumçao, Victoire Du Bois, Hakim Faris, e.a. (stemmen)

Gearchiveerd
duur: 81 minuten
Animatiefilm, Coming-of-age

Officiële Selectie - In Competitie

Met zijn speelfilmdebuut bewijst Jérémy Clapin dat hij de kunst van animatiefilms maken helemaal in de vingers heeft. Na enkele korte tekenfilms als het veelgeprezen 'Skhizein' te hebben gemaakt, brengt de Fransman nu overtuigend de nachtmerrie van waarschijnlijk elke tekenaar tot leven: een hand verliezen. In 'J'ai perdu mon corps' toont de winnaar van de Cannes' Critics Prize immers de avonturen van een man en een hand die - nadat ze op gruwelijke wijze gescheiden werden - naar elkaar op zoek gaan in een elegante mix van 3D-computeranimatie en 2D-tekeningen.

"Het idee was niet om het verhaal te vertellen van een man die zijn hand kwijt raakt maar van een hand die zijn lichaam verliest", vertelde Clapin aan Variety. De inspiratie voor deze absurde 'man vs. manus'-pitch vond hij in 'Happy Hand', de roman van 'Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain'-schrijver Guillaume Laurant. Dat boek vertelt de parallelle verhalen van enerzijds de jonge Naoufel, die van Noord-Afrika naar Frankrijk verhuist en tijdens zijn ronde als pizzakoerier verliefd wordt op een meid die hij enkel via haar deurbel kent, en anderzijds zijn afgehakte hand die door de straten van Parijs zwerft, op zoek naar de rest van zijn lichaam.

Hoewel dat als een van de pot gerukt project klinkt waar velen zich aan zouden verbranden, zet Clapin het helemaal naar zijn hand. Hij mixt die horror- en romantische elementen knap tot een psychologisch portret dat op gevoelens als verlies en rouw drijft. De onderliggende gedachte van Clapins debuut is dat je zulke emoties enkel kan overwinnen als je kapotte dingen in je leven - een relatie, een lichaam of een verleden - herstelt. Dat idee wordt door het labyrintische scenario en zwart-witflashbacks omgezet naar een vinnige, emotionele film zoals je ze niet vaak ziet.

Ook het Parijs dat in deze animatiefilm getoond wordt, vindt zijn weg niet vaak naar het grote scherm. In tegenstelling tot de romantische postkaartstad uit 'Amélie' voelt de Franse metropool vanuit het perspectief van een stel vingers een pak grimmiger en gevaarlijker aan. Dan komt een helpende hand natuurlijk van pas.

Clapin mixt horror- en romantische elementen knap tot een psychologisch portret dat op gevoelens als verlies en rouw drijft, en door het labyrintische scenario omgezet wordt naar een vinnige, emotionele film zoals je ze niet vaak ziet.

Credits

regisseur: Jérémy Clapin
componist: Dan Levy
producent: Marc Du Pontavice
scenario: Jérémy Clapin, Guillaume Laurant
montage: Benjamin Massoubre
geluid: Manuel Drouglazet

productiehuis: Xilam

Meer info

dialoog: Frans
ondertitels: Nl ond.
land: Frankrijk
jaar: 2019

Filmografie

JÉRÉMY CLAPIN: Une histoire vertébrale (2004, short), Skhizein (2008, short), Palmipédarium (2012, short), Hundred Waters: Innocent (2015, short), J'ai perdu mon corps (2019).

Technical Specs

formaat: DCP
kader: 1:2,35

Andere festival films van regisseur Jérémy Clapin

2008:Skhizein

Foto's

Film Fest Gent -
Film Fest Gent -
Film Fest Gent -
Film Fest Gent -
Film Fest Gent -
Online communicatie door Lavagraphics