VAF Kinepolis ING
World soundtrack awardsWSA
Romanzo criminale
Romanzo Criminale Michele Placido (2005)
Met: Kim Rossi Stuart, Anna Mouglalis, Pierfrancesco Favino, Claudio Santamaria, Riccardo Scamarcio, Luigi Angelillo
duur: 148 minuten


Italiaanse cinema
Nodig je vrienden uit
Film Fest Gent - Romanzo Criminale

Waarom moet u deze film zien?

  • Ook Italianen steengoede misdaadsaga’s kunnen maken.
  • Omdat net als de Amerikaanse en Franse, ook de Italiaanse gangsterfilm de samenleving een spiegel voorhoudt.


Alhoewel veel situaties, personages, voorvallen en clichés in 'Romanzo criminale' ons uit talloze Franse policiers en Amerikaanse gangsterfilms bekend voorkomen, zou het toch jammer zijn deze film als déjà vu af te schrijven. Want zoals de betere Franse en Amerikaanse genrefilms, zit 'Romanzo criminale' stevig geworteld in nationale tradities.

In een samenleving waar er niet langer vertrouwen heerste in politieke, rechterlijke, sociale en  economische instituties, bespeelden deze genrefilms bewust de angsten van de publieke opinie

De klassieke Italiaanse poliziesco floreerde niet voor niks in de jaren zeventig toen Italië verscheurd werd door politieke terreur, georganiseerde misdaad en brutale straatcriminaliteit. In een samenleving waar er niet langer vertrouwen heerste in politieke, rechterlijke, sociale en  economische instituties, bespeelden deze genrefilms bewust of gewiekst de angsten en onzekerheden van de publieke opinie. 'Romanzo criminale' borduurt met succes voort op de sociale variant van het misdaaddrama. Het is het klassieke verhaal van de opgang en ondergang van een gewelddadige bende.

In sociale en culturele achtergrond vertoont het groepje lowlife delinquenten uit de Romeinse borgate (krottenwijken) enige verwantschap met de personages uit Pasolini’s kronieken van het subproletariaat 'Accattone' (1961) en 'Mamma Roma' (1962). De straatboefjes bijgenaamd Il Freddo (Kim Rossi Stuart), Libano (Pierfrancesco Favino) en Il Dandi (Claudio Santamaria) trekken met elkaar op in de jaren ’60 en werken zich in de jaren ’70 langzaam maar zeker op tot leden van een gevreesd misdaadkartel dat controle verwerft over het Romeinse gok-, prostitutie- en drugsmilieu. En daar bovenop ook nog eens de banden aanhaalt met de Siciliaanse maffia, in zee of in de clinch gaat met terroristen en geheime diensten. Naarmate de decennia zich opvolgen vallen allianties uit elkaar, wordt loyauteit op de proef gesteld en worden tussen het espresso slurpen door verraders met kogels doorzeefd. Dit is inderdaad het soort film waarin je nooit meer dan twee scènes moet wachten op de volgende krachtdadige executie. De film is gebaseerd op een succesroman die op zijn beurt losjes gebaseerd is op waargebeurde feiten en bezit dan ook een solide realistische basis om de spectaculaire successen te schetsen van de Maglianabende en hun onvermijdelijke neergang.

Tussen het espresso slurpen door worden verraders met kogels doorzeefd.

De dynamiek van de vriendschap die door verraad wordt verteerd, doet vaag aan Sergio Leone’s 'Once Upon a Time in America' (1984) denken, maar de benadering van regisseur Michele Placido is helemaal niet episch, grandioos en mythisch. Placido ('Ascoli Satriano', 1946) geeft aan zijn vertelling zelfs een documentair historisch aspect door het inlassen van archiefbeelden en reconstrueren van belangrijke gebeurtenissen uit het verleden. Zo zijn er verwijzingen naar twee grote trauma’s uit de ‘jaren van lood’, de ontvoering en moord op de machtige christendemocraat Aldo Moro en de terreuraanslag in 1980 in het treinstation van Bologna. Deze nooit opgehelderde aanslag wordt hier gelinkt aan de ultrarechtse vleugel van de Italiaanse secret service.

Placido, een veelgevraagd acteur die in 1990 ook een carrière als regisseur begon, neemt ruim de tijd (welgeteld 152 minuten) om zijn breedvoerige gangstersaga te borstelen maar liefhebbers van krimi all ‘Italiano zullen daar zeker geen graten in zien.

 

Patrick Duynslaegher (oktober 2017)

Rome, de jaren '70. Een bende jonge delinquenten uit de buitenwijken droomt ervan Rome te veroveren. De bende telt drie leden: de Libanees, Freddo en Dandy. Hun eerste zet is het ontvoeren en vermoorden van Baron Rosellini, een rijke stinkerd. Met het losgeld kopen ze heroïne en in geen tijd domineert de bende de drughandel in Rome. Snel daarna breiden ze hun actieterrein uit naar gokken en prostitutie. Ze smeden banden met de maffia en krijgen bescherming van invloedrijke, corrupte regeringsleden. Commissaris Scialoja is de enige die de enorme invloed van de bende serieus neemt. Hij wil de bende dan ook ten val brengen. Hij gaat een relatie aan met Patricia, call girl en vrouw van Dandy. De drang naar macht van de Libanees zorgt ervoor dat de bende steeds gewelddadiger acties onderneemt. Rome wordt ondergedompeld in vlammen en bloed.
Universciné

Meer info

SD  

ondertitels: OV NL ot.
duur: 148 minuten
jaar: 2005
regisseur: Michele Placido

Online communicatie door Lavagraphics