Kinepolis ING
World soundtrack awardsWSA
Vooruitblik op het nieuwe filmjaar met Patrick Duynslaegher
Vooruitblik op het nieuwe filmjaar met Patrick Duynslaegher Filmnieuws
deel dit artikel

Welke films mag je niet missen in 2015 en zullen ervoor zorgen dat we in het nieuwe jaar weer massaal naar de bioscoop trekken? Artistiek directeur Patrick Duynslaegher zet ze allemaal op een rijtje. 

Hieronder in alfabetische volgorde 10 films om naar uit te kijken tijdens het nieuwe filmjaar. Met grote namen en aanstormende talenten, intelligente (zo hopen we tenminste) blockbusters en scherpe cinefiele pareltjes. Komen niet in aanmerking in deze selectie: films die in oktober al in première gingen op Film Fest Gent en de komende weken en maanden in de bioscoop worden verwacht zoals: Whiplash, Birdman, Turist, Lucifer, Le Meraviglie, 52 Tuesdays en Charlie’s Country.

1. 45 YEARS (VK) van Andrew Haigh
Sinds zijn tweede speelfilm Weekend een grote festivalhit werd (en op FFG 2013 de Explore Zone award won) regisseerde en produceerde de jonge Brit Andrew Haigh ook de bejubelde HBO serie Looking, het groepsportret van een aantal mannen in het gay dating circuit. Voor zijn langverwachte tweede speelfilm wist hij alvast twee British cinema iconen te strikken: Charlotte Rampling en Tom Courtenay (de wat vergeten ster uit het Free Cinema sociaal drama The Loneliness of the Long Distance Runner is nu kennelijk aan een comeback toe). Zij spelen een echtpaar dat klaar is om zijn 45e huwelijksverjaardag te vieren. Tot de echtgenoot een brief ontvangt: het goed bewaarde lichaam van zijn eerste geliefde is eindelijk teruggevonden in de Zwitserse Alpen, een ontdekking die snel een eind maakt aan de feestvreugde. (Première op Filmfestival van Berlijn)

2. EISENSTEIN IN GUANAJUATO (Ned./Belg./Mex./Finland) van Peter Greenaway
Na zijn museumfilm Goltzius and the Pelican Company lijkt Greenaway de weg naar de arthouse bioscoop terug gevonden te hebben met zijn eerste film waarin een filmmaker centraal staat: S.M. Eisenstein, de reus van de heroïsch revolutionaire Sovjetfilm (én trouwens een van de weinige filmregisseurs waar de maker van The Draughtsman’s Contract en A Zed & Two Noughts zijn neus niet voor ophaalt en die hij ‘inzake talent, inzicht en wijsheid’ vergelijkt met _ excusez du peu _ Shakespeare en Beethoven). Greenaway toont tien dagen uit Eisensteins verblijf in Guanajuato waar hij locaties aan het zoeken is voor zijn nieuwe film Que viva Mexico en hij bevrijd van repressieve communistische pottenkijkers zijn gelijkslachtige neigingen de vrije loop laat (wat al blijkt uit zijn homo-erotisch getinte tekeningen uit die periode). Greenaway doet er trouwens nog een schepje bovenop: de regisseur-theoreticus van Pantserkruiser Potemkin en Oktober wordt in Mexico smoorverliefd op een professor van vergelijkende religie en verliest op 33-jarige leeftijd, uitgerekend op 25 oktober 1931, de veertiende verjaardag van de Russische Revolutie, zijn maagdelijkheid. (Première op Filmfestival van Berlijn)

3. FAR FROM THE MADDING CROWD (V.K.) van Thomas Vinterberg
Benieuwd of deze nieuwe kijk op de Thomas Hardy (Tess) klassieker zich kan meten met de schromelijk onderschatte 175 minuten lange versie van John Schlesinger uit 1967, die niet alleen kon bogen op een schitterende rolverdeling (Julie Christie, Peter Finch, Alan Bates en Terence Stamp) maar ook op een dito script van Frederic Raphael, fotografie van (toen nog cameraman) Nicolas Roeg, score van Richard Rodney Bennett en production design van Richard Macdonald. Kortom: de allerbeste vaklieden van het Britse filmestablishment sloegen hier de handen in elkaar. Dit keer wordt Hardy-country (het Victoriaanse Wessex) bevolkt door Carrey Mulligan (The Great Gatsby) Tom Sturridge (On the Road), Matthias Schoenaerts (The Drop) en Michael Sheen (Frost/Nixon): evenzeer een cast om u tegen te zeggen. En Vinterberg lijkt met zijn vorige film Jagten het elan uit zijn debuutjaren (Festen) te hebben teruggewonnen. Duimen dus. (Release: 29/4/15)

4. BLACKHAT (VS) van Michael Mann
Het is alweer zes jaar geleden dat Michael Mann nog een nieuwe film draaide (intussen produceerde hij wel de briljante maar vroegtijdig afgevoerde serie Luck, waarvan hij ook de pilot regisseerde). De verwachtingen zijn dan ook hooggespannen voor deze in Chicago en Hong Kong gedraaide actiethriller waarin een hacker en bajesklant op vrije voeten komt om voor de Amerikaanse en Chinese autoriteiten een gevaarlijke cybercrimineel op te sporen. Met Chris Hemsworth, Viola Davis en Wei Tang. (Release: 25/3/15)

5.  INHERENT VICE (VS) van Paul Thomas Anderson
In het door drugs overspoelde Los Angeles van de seventies onderzoekt detective Doc Sportello de mysterieuze verdwijning van een ex-liefje. De regisseur van The Master en There Will Be Blood waagt zich in zijn zevende film aan een knettergekke, excentrieke en onvoorspelbare film noir, gebaseerd op de gelijknamige roman van Thomas Pinchon. Het resultaat oogt naar verluidt als een psychedelische versie van Raymond Chandler, vol referenties naar noir mijlpalen uit de beschreven periode (Chinatown, Night Moves, The Long Goodbye). Met Joaquin Phoenix, Josh Brolin en Eric Roberts. (Release: 25/2/15)

6.  KNIGHTS OF CUPS (VS) van Terrence Malick
Eén van de twee films van Malick die dit jaar in de bioscoop komen (de tweede heeft nog geen titel en gaat over de music scene in Austin) en waarin Christian Bale, Natalie Portman, Cate Blanchett, Wes Bentley en Imogen Poots de hoofdrollen spelen. Noch de visueel overrompelde dromerige (wat had u anders verwacht van de regisseur van The Thin Red Line, The New World en The Tree of Life?) trailer, noch de summiere synopsis (over een man die een leven leidt vol verleiding en excessen) maken duidelijk waar de film precies over gaat, wat niet ongewoon is voor Malick wiens (laatste) films met mystiek geladen audiovisuele gedichten zijn die zowel verhalend als dramatisch radicaal afwijken van het geijkte Holllywoodvertier. (Première op Filmfestival van Berlijn)

7.  LES MILLE ET UNE NUITS (Portugal) van Miguel Gomez
Het veelvuldig bekroonde Tabu (grote prijs op FFG 2012) was al behoorlijk experimenteel inzake verhalende structuur, maar in zijn nieuw filmproject gaat de Portugese regisseur Miguel Gomez nog een flinke stap verder. Het wordt een film van ongeveer (aan de montage wordt nog gesleuteld) zeven en een half uur, wat overeenstemt met de duur van een slapeloze nacht. De film zal uitgebracht worden als een triptiek: 1. L’Inquiet, 2. Le Désolé, 3. L’Enchanté. Het gaat niet om een echte bewerking van de Verhalen van Duizend en één nacht, al put Gomez wel inspiratie uit de barokke verhalende fantasie van zijn literaire bron en verwerkt hij die in een kroniek van de recente Portugese geschiedenis (de film werd gedraaid over een periode van één jaar, van augustus 2013 tot augustus 2014 en toont de gevolgen van de financiële en sociale crisis). Les Mille et Une Nuits wordt een mix van docu en fictie, afwisselend gedraaid op 35 en 16 mm., met beroepsacteurs en amateurs. Op de website as1001noites.com kan u de evolutie volgen van dit uniek experiment van een van de meest begaafde en originele Europese regisseurs van deze tijd. (Geen releasedatum)

8.  MAD MAX: FURY ROAD (Austr.) van George Miller
De Australische topregisseur George Miller zette met zijn hondsbrutale apocalyptische Mad Max (1979-1985) trilogie dé standaard voor de actiefilm van de jaren zeventig/tachtig. Vraag is of hij na een toch wel teleurstellende follow-up (The Witches of Eastwick, Babe, Happy Feet) de punch, de energie en de inspiratie van zijn beginjaren kan terugvinden. En of Tom Hardy (Locke) die de nieuwe Max Rockatansky mag incarneren,  een jonge Mel Gibson (in zijn pre-religieus gestoorde jaren) kan doen vergeten. (Release: 13/5/15)

9.  MALGRE LA NUIT (Fr.) van Philippe Grandrieux
De buiten zijn land weinig bekende Franse cineast Philippe Grandrieux is binnen de Franse cinema een echte outsider, een regisseur die altijd de grenzen aftast van wat visueel, verhalend en moreel toelaatbaar is. Duistere sfeer, sombere gemoedsstemmingen en morbide sensualiteit overheersen zijn weinig narratieve films. Naast vele docu’s en clips (o.a.voor Marilyn Manson) draaide hij tot nog toe drie speelfilms: Sombre, La Vie nouvelle en Un Lac. Zijn vierde film is een koortsachtig verhaal van (SM) liefde en jaloezie en speelt in een mythisch Parijs. In de hoofdrollen: een jonge Franse cast maar ook de Engelse acteur Kristian Marr (die Pete Doherty mocht vervangen nadat die na één dagje opnamen ziek werd afgevoerd) en twee Vlaamse acteurs, Johan Leysen en Sam Louwyck die een mooi parcours aan het afleggen zijn binnen de Europese auteurscinema. (Nog geen releasedatum)

10. MIDNIGHT SPECIAL (VS) van Jeff Nichols
Met drie films op zijn cv (Shotgun Stories, Take Shelter, Mud) is Jeff Nichols misschien wel het grootste talent dat zich aandiende in de Amerikaanse cinema van de jongste tien jaar. Nichols omschrijft zelf Shotgun Stories als een wraakwestern, Take Shelter als een psychologische thriller en Mud als een ‘getaway’film, maar toch kun je zijn werk bezwaarlijk tot de genre-cinema rekenen. Midnight Special wordt zijn eerste échte genre-oefening, in zijn eigen woorden ‘een John Carpenter-achtige achtervolgingsthriller’ over een vader die met zijn bovennatuurlijk begaafd 8-jarig zoontje op de vlucht slaat. Met in de hoofdrollen Kirsten Dunst, Joel Edgerton, Adam Driver, Sam Shepard en Nichols getrouwe Michael Shannon. (Release: 25/11/15)

Patrick Duynslaegher

Patrick Duynslaegher

Van 1972 tot 2011 was Patrick Duynslaegher filmcriticus voor Knack magazine, waar hij van 2001 tot 2011 hoofdredacteur was. Sinds 2011 is hij artistiek directeur van Film Fest Gent. Hij schreef onder meer voor Sight & Sound, the International Film Guide, Variety en Vrij Nederland. Hij is de auteur van vier boeken, een over André Delvaux’s ‘Woman in a Twilight Garden’, een verzameling reviews, een overzicht van 100 jaar cinema in reviews en een kritische studie over het werk van Martin Scorsese.
 

Online communicatie door Lavagraphics