Kinepolis ING
World soundtrack awardsWSA
One Shot Cinema: '10.000 KM'
One Shot Cinema: '10.000 KM' One Shot Cinema
deel dit artikel

De laatste vertoning van deze One Shot Cinema film van Carlos Marques-Marcet vindt plaats op woensdag 28 oktober. '10.000 km' is een verhaal over liefde, getekend door hedendaagse fenomenen, zoals facetime en whatsapp.

 

One Shot Cinema: '10.000 KM'

Patrick Duynslaegher over '10.000 km':

Je zou het een conceptuele film kunnen noemen, maar dan zonder de kille, afstandelijke bijbetekenis die deze term vaak suggereert. Deze Spaanse film is integendeel heel warm en sexy, met dank aan de twee acteurs (de enige personages die we in de film te zien krijgen) die ons diep weet te ontroeren met deze ontleding van een uitdovende long distance relatie in het digitale tijdperk.

Puur cinematografisch is deze eerste film in een nieuw seizoen van One Shot Cinema een heuse krachttoer waarin debuterende regisseur Carlos Marques-Marcet een brio demonstreert dat nooit gratuit of louter formalistisch is, maar helemaal verweven zit in het verhaal dat hij wil vertellen.

Alex (Natalia Tena) en Sergi (David Verdaguer) vormen een verliefd stel uit Barcelona; hij is een leraar, zij een artistieke begaafde jonge vrouw die omdat ze als fotografe niet aan de bak komt, om den brode Engelse les geeft. In de openingsscène zien we hen vrijen, stoeien, praten over hun kinderwens nu ze al zeven jaar de lakens delen. Hun sterk emotionele en erotische band knalt zo van het doek.

Betovering die plotseling wordt verbroken met het onverwachte nieuws dat Alex een beurs krijgt om één jaar in Los Angeles te resideren. Bij het ontbijt blijkt dat Sergi het hier heel moeilijk mee heeft, maar besluiten ze toch dat Alex deze buitenkans niet mag laten voorbijgaan. Daarop volgt een briljante observatie van een lange afstandsrelatie in het digitale tijdperk. De gescheiden geliefden beschikken over een heel communicatie arsenaal om de afstand van 10.000 kilometer te overbruggen, maar uiteindelijk blijken hun contacten in de online space niet opgewassen tegen het gemis, de frustratie, de eenzaamheid de onzekerheid over wat de partner aan de andere kant van de oceaan uitvreet.

Wat de film zo sterk maakt is hoe de regisseur filmisch gestalte geeft aan hun afbrokkelende relatie en hij daarvoor radicaal twee uitersten inzake mise-en-scène en montage tegen elkaar uitspeelt.
De eerste scène is gevat in één lang sequentie-shot van twintig minuten waarin de camera het stel volgt in bed, in de badkamer, in de keuken en tijdens de pijnlijke discussie die volgt op de e-mail die hun leven zal veranderen. Dat ene lang aangehouden shot vat perfect wat de twee voor elkaar betekenen. Dat ze alles delen wordt nog versterkt door het feit dat ze zich in deze lange intro ook in het zelfde beeldkader bewegen en dat er nooit een shot-wisseling is die ze tegenover elkaar plaatst.
Van die scène in het appartement in Barcelona, snijdt Marques-Marcet bruusk naar de knalwitte flat in Los Angeles waar Alex is ingetrokken. De hoofdbrok van de film wordt volledig ingevuld met de diverse manieren waarop Alex en Sergi vanuit verschillende continenten met elkaar communiceren. En daarvoor hebben ze heel wat middelen voorhanden. Ze proberen hun hartstochtelijke relatie in stand te houden via videoconferencing, Skype, Facebook, gedeelde Google Street View verkenningen, Youtube, emailverkeer. Ze wagen zich aan webcamseks en Alex helpt Sergi zelfs bij het koken.

Tegenover de lange plan-séquence  waarin de soepele camera hun op een zeer natuurlijke en ongedwongen wijze volgt en de gekozen filmstijl de permanentie van hun relatie lijkt te bevestigen, krijgen we nu een vertelling waarin alles gefragmenteerd, ontdubbeld en versplinterd wordt. De basis van de mise-en-scène is nu volledig geënt op de montage; hun webcam gesprekken worden gevat in de klassieke opname/tegenopname dynamiek. Ze delen niet langer hetzelfde beeld en zijn alleen maar virtueel aanwezig. Marquet-Marcet, van opleiding een cutter, maakt hier tenvolle gebruik van de montage om te tonen hoe ze langzaam uit elkaar groeien. Zo speelt hij behendig met de contrasten tussen high definition, professioneel belichte digitale opnamen en lage resolutie video streaming. En laat hij zelfs de kwaliteit van de streaming afnemen, naarmate hun relatie verwatert. Bovendien moeten ook de nuances van hun lichaamstaal en gezichtsexpressie eraan geloven tijdens het hortend opladen van de computerbeelden.

10.000 Km is zeker niet de eerste film die toont hoe technologie en nieuwe media ingrijpend relaties kan beïnvloeden, maar zelden gebeurde dit zo helder, consequent en vernuftig.

'10.000 Km', Carlos Marques-Marcet, 2014, 99’
Nog te zien op wonesdag 28 oktober om 20:30 @ KASKcinema

KASKcinema i.s.m. Film Fest Gent
Godshuizenlaan 4, 9000 Gent, €5 / €3 (reductie) / Film Fest Friends mogen gratis naar de screening!

Patrick Duynslaegher

Patrick Duynslaegher

Van 1972 tot 2011 was Patrick Duynslaegher filmcriticus voor Knack magazine, waar hij van 2001 tot 2011 hoofdredacteur was. Sinds 2011 is hij artistiek directeur van Film Fest Gent. Hij schreef onder meer voor Sight & Sound, the International Film Guide, Variety en Vrij Nederland. Hij is de auteur van vier boeken, een over André Delvaux’s ‘Woman in a Twilight Garden’, een verzameling reviews, een overzicht van 100 jaar cinema in reviews en een kritische studie over het werk van Martin Scorsese.
 

Online communicatie door Lavagraphics